Εφημερίδα Κοινωνική

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΟΣ: «Όσο ωριμάζω προπονητικά τόσο στρέφομαι στα τμήματα υποδομών!» – Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΟΣ: «Όσο ωριμάζω προπονητικά τόσο στρέφομαι στα τμήματα υποδομών!» – Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
05 Ιουνίου 2021

Ο προπονητής Κώστας Λαμπαδάριος είναι από τους πολύ γνωστούς Πειραιώτες τεχνικούς με θητεία και διακρίσεις σε ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ, ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ, ΑΣΤΕΡΑ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ και άλλες ομάδες. Τα δύο τελευταία χρόνια ήταν Τεχνικός Διευθυντής και προπονητής στις ακαδημίες του ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ, κάνοντας έτσι… στροφή από τον Πειραιά στην Αθήνα, αλλά και από τις αντρικές ομάδες στα τμήματα υποδομών! Για όλα αυτά, αλλά και για πολλά ακόμη, μιλήσαμε με τον έμπειρο προπονητή και σας τα παρουσιάζουμε αμέσως…

- Κύριε Λαμπαδάριε, έχετε μακρά προϊστορία και σαν ποδοσφαιριστής, αλλά και σαν τεχνικός. Θέλετε να τα δούμε μαζί όλα αυτά;

Βεβαίως! Να σας ευχαριστήσω κατ” αρχάς για την πρόσκληση να μιλήσω στην εφημερίδα σας! Με τιμάει ιδιαίτερα…

- Και δική μας η τιμή! Σε ποιες ομάδες παίξατε ποδόσφαιρο, κόουτς;

Ξεκίνησα στις ακαδημίες της ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ και έμεινα εκεί μέχρι τα δεκαοκτώ μου, όταν οι «βυσσινί» αγωνίζονταν στην Γ” εθνική κατηγορία. Στη συνέχεια έπαιξα στην ΕΝΩΣΗ ΑΡΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ και στον ΑΟΚ ΦΑΛΗΡΟΥ στην Δ” εθνική, και από το 1996 έως το 2002 αγωνιζόμουν στον ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ στην Α’ Πειραιά. Τα επόμενα τρία χρόνια έπαιξα στην ΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ στην Αθήνα, και έκλεισα την καριέρα μου παίζοντας δύο χρόνια στους ΝΕΟΥΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ και άλλα τόσα στον ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ. Σταμάτησα το ποδόσφαιρο το 2009 σε ηλικία τριάντα πέντε ετών και αμέσως άρχισα να δουλεύω ως προπονητής!

- Ας έρθουμε λοιπόν στην προπονητική σας καριέρα μέχρι σήμερα…

Άρχισα από τις ακαδημίες του ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ, της ομάδας δηλαδή που έπαιζα μέχρι πρότινος, και από εκεί πέρασα στις ακαδημίες του ΕΡΜΗ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Ο ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ ήταν και η ομάδα που άρχισα να δουλεύω για πρώτη φορά ως προπονητής στους άντρες! Έμεινα εκεί πέντε ολόκληρα χρόνια έως το καλοκαίρι του 2014…

- Τα επόμενα δύο χρόνια σημειώσατε, απ” ότι γνωρίζουμε, τις μεγαλύτερες επιτυχίες σας βάσει τίτλων…

Τη σεζόν 2014 – 2015 ήμουν προπονητής στην ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ όταν κατακτήσαμε το κύπελλο της ΕΠΣΠ. Ενώ και την επόμενη χρονιά, πάλι στην ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, τερματίσαμε πρώτοι και ανεβήκαμε στην Γ” εθνική κατηγορία. Ήταν όντως δύο χρονιές με πολλές συγκινήσεις!

- Και στη συνέχεια, κύριε Λαμπαδάριε;

Στη συνέχεια συνεργάστηκα διαδοχικά με τον ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ, τον ΑΣΤΕΡΑ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ, και πάλι με τον ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια ήμουν Τεχνικός Διευθυντής στις ακαδημίες του ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ στην Αθήνα και είχα παράλληλα τρία ηλικιακά τμήματα…

- Βλέπουμε συνήθως συναδέλφους σας να ξεκινούν με ακαδημίες συλλόγων και σταδιακά να μεταπηδούν στο αντρικό τμήμα. Εσείς πώς και ακολουθήσατε αντίστροφη πορεία;

Όσο ωριμάζω προπονητικά τόσο θα έλεγα ότι στρέφομαι στα τμήματα υποδομών! Στον ΘΡΙΑΜΒΟ το ευχαριστήθηκα πολύ αυτό που έκανα! Είχα μια πολύ καλή σχέση με τα παιδιά, και τα ήξερα όλα ονομαστικά. Δεν είναι εύκολο να ασχολείται κάποιος με μικρά παιδιά. Μαθαίνουν το ποδόσφαιρο από την αρχή και χτίζουν παράλληλα και χαρακτήρα! Είναι μεγάλη η ευθύνη του προπονητή και εξαιρετικά λεπτό το έργο του…

- Νιώθετε να έχουν αλλάξει τα πράγματα τα τελευταία χρόνια, κόουτς, όσον αφορά την εξέλιξη των εφήβων αθλητών;

Έχει αλλάξει γενικά η νοοτροπία! Όταν παίζαμε μπάλα στα χρόνια μας, είχαμε πολύ όρεξη και μεράκι! Μπορεί να υπήρχαν «ξερά» γήπεδα και άντε και κανένα μικρό κλειστό γυμναστήριο, αλλά ξεχειλίζαμε από πάθος! Σήμερα, μπορεί όλα να είναι υπέρ του αθλητή, να έχει μπει η επιστήμη και η τεχνολογία για τα καλά στην εκμάθηση του ποδοσφαίρου, αλλά παρ” όλα αυτά, παρακαλάμε τα παιδιά να έρθουν κοντά στο ποδόσφαιρο! Είναι πολύ πιο δύσκολο σήμερα για έναν προπονητή να εμφυσήσει αγάπη για το άθλημα στον νεαρό ποδοσφαιριστή…

- Εσείς πάντως επιθυμείτε να δουλεύετε με νέα παιδιά! 

Το θεωρώ χρέος μου και ευθύνη μου! Ο προσωπικός μου στόχος για τα επόμενα χρόνια είναι να ασχοληθώ εκτενέστερα και πιο διεξοδικά με τις ακαδημίες! Ακόμα κι αν αποφασίσω τελικά να δουλέψω σε αντρικό τμήμα, θα πρέπει οπωσδήποτε ο σύλλογος που θα συνεργαστώ να διαθέτει και ακαδημίες…

- Που εστιάζετε περισσότερο, όσον αφορά τα νέα παιδιά;

Θέλω να έχουν όχι μόνο ποδοσφαιρικά εφόδια, αλλά και κοινωνικά! Να αρχίσουν να σκέφτονται, να μιλάνε, ανάλογα με την ηλικία τους. Να το βλέπουν σαν διασκέδαση, σαν ψυχαγωγία, αλλά και σαν κάτι που θα τα βοηθήσει μετέπειτα στη ζωή τους…

- Γενικά, βλέπετε να αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα οι νέοι του σήμερα;

Δυστυχώς, έτσι είναι. Έχει γίνει πολύ δύσκολη και σύνθετη η σημερινή κοινωνία, πολύ απαιτητική για τα νέα παιδιά, και βλέπουμε πολλά από αυτά να κλείνονται στον εαυτό τους. Ο ρόλος του προπονητή είναι να σκύψει πάνω από τα προβλήματα των παιδιών! Να έχει τον αθλητή ως επίκεντρο της δουλειάς του…

- Έχετε καταλήξει για το τι θα κάνετε φέτος, κόουτς;

Είμαι επαγγελματίας στον χώρο της πληροφορικής, και το επάγγελμα του προπονητή είναι κατά κάποιο τρόπο δευτερεύον για μένα. Όχι, δεν έχω καταλήξει. Συζητάω με κάποιες ομάδες, αλλά ισχύει αυτό που σας είπα προηγουμένως: πάνω απ” όλα, θέλω να ασχοληθώ με τις ακαδημίες! Το βλέπω σαν προσφορά στο ποδόσφαιρο…

- Έχετε δουλέψει και στον Πειραιά για πολλά χρόνια, αλλά και στην Αθήνα. Που μειονεκτεί ο Πειραιάς;

Σίγουρα στο γηπεδικό! Τα χρόνια που ήμουν προπονητής στον ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ έβλεπα με τα ίδια μου τα μάτια τα προβλήματα που υπήρχαν στο γήπεδο του ΣΕΦ. Αγωνιστικός χώρος και αποδυτήρια απαράδεκτα, κερκίδες ανύπαρκτες! Είχαμε πολλούς τραυματισμούς και όταν έβρεχε ο αγωνιστικός χώρος γινόταν λίμνη… Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι σύλλογοι δεν έχουν δικό τους γήπεδο, για να το σεβαστούν και να το εκτιμήσουν. Στην Αθήνα τα πράγματα είναι καλύτερα…

- Έχετε να δώσετε κάποιο παράδειγμα, κύριε Λαμπαδάριε;

Να σας μιλήσω για τον ΘΡΙΑΜΒΟ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ που γνωρίζω από πρώτο χέρι. Υπήρχαν τρία διαθέσιμα γήπεδα (ΚΕΒΟΠ, Χαραλαμπίδης και Άττικα) για πέντε ομάδες που συνυπάρχουν εκεί. Όπως καταλαβαίνετε, οι συνθήκες προπονήσεις ήταν πολύ καλύτερες από το ΕΑΚ Κορυδαλλού, ας πούμε, που συνωστίζονται δέκα ομάδες σε ένα γήπεδο! Και αυτό γίνεται σε πολλές περιοχές του Πειραιά…

- Δυστυχώς! Να τελειώσουμε με κάτι διαφορετικό: Εσάς προσωπικά, ποια ποδοσφαιρική Σχολή σας αρέσει, κόουτς;

Είμαι φίλος της Ολλανδικής Σχολής. Και πάλι ο λόγος είναι οι ακαδημίες! Θεωρώ ότι το Ολλανδικό ποδόσφαιρο είναι αυτό που έχει αναπτύξει δεκαετίες ολόκληρες το σύστημα των ακαδημιών, και αυτό φαίνεται! Βέβαια, όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές Σχολές το έχουν αναπτύξει αυτό. Και στην Αγγλία, και στη Γερμανία, και στην Ισπανία συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Μακάρι και η χώρα μας να φτάσει κάποτε σε αυτό το επίπεδο…

- Σας ευχαριστούμε πολύ! Θέλουμε να σας δούμε σύντομα και πάλι στους πάγκους, είτε του Πειραιά είτε της Αθήνας…

Κι εγώ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και εύχομαι κάθε επιτυχία στην εφημερίδα σας!

lampadarios1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου, χωρίς τη χρήση ενεργής πηγής (link)

 

 

 

 

 

 


 



Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ