Εφημερίδα Κοινωνική

ΤΑΚΗΣ ΤΖΑΜΑΡΓΙΑΣ – “Αφήστε το Δημοτικό Θέατρο έξω από αντιπολιτευτικά και προεκλογικά παιχνίδια”

 Breaking News

ΤΑΚΗΣ ΤΖΑΜΑΡΓΙΑΣ – “Αφήστε το Δημοτικό Θέατρο έξω από αντιπολιτευτικά και προεκλογικά παιχνίδια”
27 Φεβρουαρίου 2014

*συνέντευξη στον Κώστα Παναγιωτάκη

“Ο άνθρωπος που δουλεύει με τα χέρια είναι εργάτης, με τα χέρια και το μυαλό, τεχνίτης, με τα χέρια, το μυαλό και την καρδιά, καλλιτέχνης”.

Το είπε κάποτε ο François Mauriac, Γάλλος συγγραφέας (Νόμπελ 1952).

Παρασυρόμενοι από αυτά τα λόγια, αποφασίσαμε ένα μεσημέρι να συναντήσουμε τον εργάτη της Τέχνης και ακαδημαϊκό Τάκη Τζαμαργιά. Για πολλούς… τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Για άλλους, τον Πειραιώτη που ήρθε με το πάθος και την αξιοθαύμαστη πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο να μας μυήσει στα μονοπάτια της Τέχνης και του Πολιτισμού. Η εμπειρία του, αναμφισβήτητη. Οι κριτικές που τον συνοδεύουν, εντυπωσιακές. Σημάδεψε την “αναγέννηση” του πολιτιστικού φάρου της πόλης μας και έβαλε το δικό του στίγμα στην ως τώρα πορεία του.

Με τον Τάκη Τζαμαργιά μπορείς να μιλάς ώρες ολόκληρες. Αποφασίσαμε να μην τον πλησιάσουμε ως “ειδικοί” του χώρου, διότι θα “παγιδευόμασταν” σε ένα χάσμα γνώσεων. Τον προσεγγίσαμε ως άνθρωπο, ως Πειραιώτη που παλεύει και ο ίδιος -όπως όλοι μας- με τις αντιξοότητες και προσπαθεί μέσα από αυτές να δείξει το επίπεδο της δουλειάς του και να προσφέρει έργο στην πόλη μας.

Η πρώτη μας ερώτηση ήταν, θα έλεγε κάποιος, αναμενόμενη…

-κ. Τζαμαργιά, πως κρίνετε την ως τώρα πορεία του Δημοτικού Θεάτρου και το δικό σας ρόλο;

“Από την αρχή προσπάθησαν να δώσω στο Δημοτικό Θέατρο ένα βηματισμό. Δυστυχώς, δεν είχα την πολυτέλεια ενός σχεδιασμού. Ο προγραμματισμός δεν είναι σχεδιασμός, ούτε καν βηματισμός. Μέσα σε αυτό το περιορισμένο χρονικό διάστημα καταφέραμε με κόπο να οργανώσουμε τη λειτουργία του Δημοτικού Θεάτρου. Από την πρώτη μέρα που παραδόθηκε στο Δήμο από το Υπουργείο Πολιτισμού, εμείς βάλαμε ψηλά τον πήχη.

tzamargias

-Όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος “υποκλίθηκε” στο μεγαλείο του χώρου…

Πρόκειται για ένα Θέατρο αξιώσεων. Ξέρετε, πρόσφατα, ήρθε ιταλός χορογράφος από τη Λυρική και φίλησε την σκηνή… Έπαθε σοκ. Αυτό και μόνο λέει πολλά…

-Πολλά όμως εξαρτώνται από το πως προσεγγίζουμε αυτό το χώρο ως Πειραιώτες

Βεβαίως. Θα σας μιλήσω για μια διαπίστωση που έχω κάνει. Πολλά από τα προβλήματα απορρέουν από τον όρο “δημοτικό”. Αυτός ο όρος που προσδιορίζει τη σχέση του Θεάτρου με την τοπική κοινωνία και πολλές φορές “χρησιμοποιήθηκε” για παρεμβάσεις στη λειτουργία του ή ακόμα και στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του. Εγώ δεν έρχομαι σε αντιπαράθεση με την τοπική κοινωνία. Είμαι Πειραιώτης και έχω δουλέψει 14 ολόκληρα χρόνια στο Θεατρικό εργαστήρι Κερατσινίου. Όμως, κρίνω πως πρέπει να ξεφύγουμε από τον αυτοδιοικητικό “μικροψυχισμό” για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε το όραμά μας για το Δημοτικό Θέατρο.

-“Δημοτικό” δεν είναι το Θέατρο που θα μπορεί να έχει και δωρεάν παραστάσεις για το κοινό ή ελεύθερη πρόσβαση;

Εάν μπορεί να συντηρηθεί ένα τέτοιο Θέατρο με 2,5 χιλ. ευρώ λειτουργικά έξοδα, ας γίνει. Με τη μόνη διαφορά ότι στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζεται να υπάρχει καλλιτεχνικός διευθυντής. Εγώ δεν μπορώ να παίξω ένα ρόλο άχαρου διαχειριστή. Κλήθηκα να διαχειριστώ ένα όραμα. Δεν γίνεται να αφήσω το Θέατρο έρμαιο της μοίρας του… Αν η δημοτική Αρχή θέλει το Δημοτικό Θέατρο ως πνευματικό κέντρο, αυτό απέχει από τη δική μου “ανάγνωση” και με φέρνει και σε αντιπαράθεση με τον ίδιο τον χώρο που εκπροσωπώ. Δεν αποκλείω ούτε καλούμαι να αξιολογήσω ΚΑΝΕΝΑ φορέα, κανένα ΣΧΟΛΕΙΟ, κανένα ΣΥΛΛΟΓΟ, καμία ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ. Αυτό θα ήταν αντιπαιδαγωγικό. Το Θέατρο πρέπει να είναι ανταποδοτικό ως προς την κοινωνία του Πειραιά αλλά σας παρακαλώ… βοηθήστε να έχουμε ένα πλαίσιο, έναν προγραμματισμό και να τηρούμε ορισμένους κανόνες! Έχω κάνει σχετικό αίτημα προς τον ΟΠΑΝ και έχω ενημερώσει τον Δήμαρχο για να παρθούν σχετικές αποφάσεις. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα έρθω σε ευθεία σύγκρουση με τα σωματεία και τους φορείς της πόλης. Αυτή την περίοδο υλοποιούμε ένα πρόγραμμα ΕΣΠΑ που θα εισάγει διαφορετικές ηλικιακές ομάδες στο “θαύμα του Θεάτρου”. Αντιλαμβάνεστε ότι προσπαθούμε να δουλέψουμε βάσει συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος και συγκεκριμένου προγραμματισμού και οτιδήποτε εμβόλιμο ή “παρεμβατικό” δεν μας βοηθάει.

-Άρα λοιπόν αυτό που διαρρέεται ευρέως, ότι δηλαδή “κόβουμε τον ομφάλιο λώρο” μεταξύ Δήμου και Θεάτρου είναι μια περίπλοκη, στην πράξη, διαδικασία…

Είναι καθαρά θέμα προγραμματισμού. Εξ” ορισμού δεν δέχομαι παρεμβάσεις στο έργο μου. Πρέπει ωστόσο ο Δήμος να αποφασίσει ποιες μέρες επιθυμεί το Θέατρο για δικές του δράσεις. Να γίνει ένας σχεδιασμός για να μπορεί και η δική μου δουλειά να είναι πιο εύκολη και να μην αναλώνω την ενέργειά μου σε λεπτομέρειες ως προς τη διαδικασία. Δεν μπορείς να κάνεις μια διαπραγμάτευση με ένα επώνυμο σχήμα και να ανησυχείς αν θα μπει κάτι εμβόλιμα μέσα στην πρόβα του…

tzamargias

-Συνεπώς, η καθημερινή τριβή με τις αυτοδιοικητικές λεπτομέρειες και αντιξοότητες στερεί προοπτική και όραμα στο Δημοτικό Θέατρο.

Νομίζω πως ναι. Ίσως, από πολλούς δεν έχει γίνει αντιληπτό. Αναλαμβάνω και εγώ μέρος της ευθύνης. Το Θέατρο τώρα ξεκίνησε, τα διαδικαστικά “τρέχουν” με απίστευτους ρυθμούς και “μεις τρέχουμε από πίσω τους. Ζω μια άγρια καθημερινότητα. Δίνω μάχη. Εδώ όπως βλέπετε, είμαι εγώ και άλλος ένας άνθρωπος “σαν να είμαι εγώ” η κα Πασχαλιά Σιγγίκου η οποία έχει μεγάλη εμπειρία, έρχεται το πρωί και φεύγει νύχτα. Έχω λοιπόν την αίσθηση ότι η μεγαλύτερη ενέργειά μας αναλώνεται σε γραφειοκρατική διαχείριση, γεγονός που “κλέβει” χρόνο από το όραμά μας. Δεν σας κρύβω ότι ετοιμάζω κάτι πολύ σημαντικό αυτή την περίοδο. Τον μεγαλύτερο σκηνοθέτη εν ζωή παγκοσμίως… Ένα εξαιρετικό έργο με μια πολύ σπουδαία ηθοποιό…

-Ο κόσμος έχει “αγκαλιάσει” τις παραστάσεις;

Κανείς δεν περίμενε τέτοια επιτυχία. Το βλέπουμε και στις παραστάσεις και στα εισιτήρια. Η ανταπόκριση είναι τεράστια. Το ίδιο συμβαίνει και στον καλλιτεχνικό χώρο στον οποίο κινούμαι. Σκηνοθέτες μεγάλης εμβέλειας μας ρωτούν πότε θα “κατέβουν” στο Δημοτικό Θέατρο. Αυτό, ξέρετε, δεν ήταν δεδομένο μόνο και μόνο επειδή το Δημοτικό Θέατρο είναι σπουδαίο. Καταφέραμε και ενισχύσαμε τη διαπραγματευτική μας δύναμη. Ξέρετε, πολλοί σκηνοθέτες επώνυμοι φοβόντουσαν τον όρο “δημοτικό”. Δεν ήξεραν τι ποιότητα δουλειάς κρύβεται από πίσω. Έπρεπε να αποδείξω έμπρακτα ότι διαθέτουμε εξειδικευμένο προσωπικό και άρτιο τεχνικό υλικό. Έχουμε δεχθεί πλήθος ευχαριστηρίων. Στην αρχή, αρκετός κόσμος ερχόταν για το κτίριο, να δει πως είναι. Τώρα πλέον ο κόσμος έρχεται για την παράσταση. Αυτή είναι η διαφορά. Και χαίρομαι όταν μου λένε ότι οι περισσότεροι είναι Πειραιώτες. Αυτό επιβεβαιώνει ότι ο Πειραιάς διαθέτει καλλιτεχνική Παιδεία. Υπήρξαν παραστάσεις που δεν έπεφτε καρφίτσα! Και σε παραστάσεις με πολύ μεγάλες απαιτήσεις όπως π.χ. η Ιλιάδα, είδαμε “σημάδια”. Την 4η εβδομάδα η Ιλιάδα “έβγαλε τα λεφτά της”. Στην οπερέτα «Η Κόρη της Καταιγίδος», ένα δύσκολο είδος, είδαμε “άνοιγμα” στο νεανικό κοινό.

-Τι απαντάτε σε όλους αυτούς που μιλούν για υψηλές επικοινωνιακές δαπάνες και ακριβές παραστάσεις;

Στην αρχή, κάποιες παραστάσεις ενδεχομένως να είχαν πιο “τσιμπημένες” τιμές. Αυτό όμως οφειλόταν στο ότι τα σχήματα ζητούσαν “εγγυήσεις” αξιοπιστίας. Μιλάμε για σχήματα 25-30 ατόμων που έθεταν τεχνικούς και επικοινωνιακούς όρους γιατί από αυτούς κρινόταν η παράστασή τους. Χρειάστηκε να κάνουμε σκληρές διαπραγματεύσεις. Όμως κάποιες επιλογές μας ήταν μονόδρομος γιατί έπρεπε να αποκτήσει κύρος το Θέατρο. Να αποκτήσει οντότητα στο χώρο τον καλλιτεχνικό. Ξέρετε, αυτός ο χώρος απέχει πολύ από το χώρο της πολιτικής. Έχει ιδιαιτερότητες. Τώρα, ως προς την επικοινωνία, ξέρετε ότι χρειάζεται χρήματα που δεν τα είχαμε. Είναι πολύ σημαντική η επικοινωνία σε αυτό το χώρο. Το Δημοτικό Θέατρο με 540 θέσεις, για να γεμίσει, χρειάζεται προβολή. Πετύχαμε προσβάσεις σε ζώνες υψηλής τηλεθέασης και σε αυτό το σημείο οφείλω να ευχαριστήσω την κα Παπαχριστοπούλου γιατί η βοήθειά της ήταν πολύτιμη. Όσο αυξάνεται η “δύναμή” μας, πετυχαίνουμε καλύτερες διαπραγματεύσεις στο χώρο.

-Υπάρχει ένα όριο διαπραγμάτευσης; Έχουν κοπεί παραστάσεις;

Την οικονομική διαχείριση την κάνει ο ΟΠΑΝ. Εμένα δεν με έχουν ενημερώσει για το ύψος του ποσού που διαχειρίζομαι. Εγώ κάνω την διαπραγμάτευση, στέλνω την επιλογή μου στον ΟΠΑΝ και η διοίκηση του ΟΠΑΝ αποφασίζει για το οικονομικό. Επί του καλλιτεχνικού δεν παρεμβαίνει. Παραστάσεις έχουν “κοπεί” από εμένα, λόγω υψηλού κόστους, όχι από τον ΟΠΑΝ. Προσπαθώ και “γω να αντιλαμβάνομαι τις ανάγκες του κόσμου ξέροντας πως λειτουργούν και τα άλλα Θέατρα. Θα σας πως και το εξής. Πρόσφατα, κλήθηκα να μιλήσω στο ΔΣ Πειραιά για το όραμά μου. Νόμιζα ότι θα μιλήσω καλλιτεχνικά. Εξεπλάγην όταν αντιλήφθηκα πως τους ενδιέφεραν μόνο τα οικονομικά στοιχεία.

-Για τον Λαζόπουλο και όσα ακούστηκαν, έχετε να σχολιάσετε κάτι;

Ενδεχομένως να χρειαζόταν ένα καλύτερο “ζύγισμα” όλο αυτό. Από τη μία, είναι όλος αυτός ο κόσμος που το παρακολούθησε από την τηλεόραση και είδε το Δημοτικό Θέατρο. Από την άλλη, πάρα πολλοί φίλοι μου “χαλάστηκαν” γι” αυτή μου την απόφαση. Δεν μπορώ βέβαια να καταλάβω και τη “λογική” κάποιων που το παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και αργότερα αποφάσισαν να εξαπολύσουν “πυρά” εναντίον μου. Πρέπει να ξέρετε ότι ο ALPHA μας εξασφάλισε ανταποδοτικά, σε υψηλή ζώνη, προβολή για ένα χρόνο, μόνο και μόνο από αυτή τη μία παράσταση. Αλλά δεν στέκομαι εκεί. Σας είπα, ήταν μια επιλογή που ήθελε καλύτερο “ζύγισμα” και έπρεπε να είχα προβλέψει την αρνητική διάσταση που θα έδιναν ορισμένοι. Με έφερε σε κόντρα με πολλούς ανθρώπους του χώρου μου και δέχομαι ακόμη και σήμερα ανελέητο πόλεμο. Είμαι εδώ για να κάνω και την αυτοκριτική μου, όπου χρειάζεται.

 


 



Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ