Εφημερίδα Κοινωνική

Όζοι Θυρεοειδούς – Ποια συμπτώματα προκαλούν; Πότε έχει θέση η χειρουργική θεραπεία;

 Breaking News

Όζοι Θυρεοειδούς – Ποια συμπτώματα προκαλούν; Πότε έχει θέση η χειρουργική θεραπεία;
14 Νοεμβρίου 2023

Οι όζοι θυρεοειδούς αποτελούν μία εντοπισμένη διόγκωση στο θυρεοειδή αδένα, με μέγεθος που μπορεί να κυμαίνεται από 1 χιλιοστό έως και αρκετά εκατοστά.

Οι όζοι θυρεοειδούς συναντώνται αρκετά συχνά στο γενικό πληθυσμό, με τις επιστημονικές μελέτες να αναδεικνύουν την παρουσία τους έως και στο 70% του ανθρώπων. Για λόγους που μέχρι σήμερα παραμένουν άγνωστοι, οι όζοι στο θυρεοειδή παρατηρούνται συχνότερα στις γυναίκες, συγκριτικά με τους άνδρες.

Οι όζοι του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ή να μην είναι ψηλαφητοί, το οποίο εξαρτάται κυρίως από το μέγεθός τους και δευτερευόντως από την εντόπισή τους εντός του αδένα. Ο αριθμός τους, επίσης, ποικίλει, από έναν όζο έως και πολλαπλούς όζους, που εντοπίζονται στον ένα ή και στους δύο λοβούς του αδένα.

Αναφορικά με τη λειτουργικότητά τους, συγκριτικά με τον υπόλοιπο θυρεοειδή αδένα, οι όζοι ταξινομούνται, βάσει αυτής, σε ψυχρούς (υπολειτουργούντες) και θερμούς (υπερλειτουργούντες) όζους.

Ποια συμπτώματα προκαλούν οι όζοι θυρεοειδούς;

Η συντριπτική πλειοψηφία των όζων δεν προκαλεί κάποιο ειδικό σύμπτωμα. Ως εκ τούτου, οι μη ψηλαφητοί όζοι αποτελούν το πιο συνηθισμένο εύρημα και ανακαλύπτονται τυχαία στα πλαίσια υπερηχογραφήματος του τραχήλου για κάποια άλλη πάθηση.

Οι όζοι με μέγεθος αρκετών εκατοστών, ωστόσο, μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που οφείλονται στην πίεση των γειτονικών οργάνων στην περιοχή του τραχήλου. Τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν τον έντονο βήχα, το βράγχος (βραχνάδα) φωνής  (εξαιτίας της πίεσης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου), τη δύσπνοια (από την πίεση της τραχείας), όπως επίσης τη δυσκολία στην κατάποση και τη δυσφαγία (εξαιτίας της πίεσης του οισοφάγου).

Οι όζοι του θυρεοειδούς είναι τελικώς αθώοι ή επικίνδυνοι;

H πλειοψηφία των όζων αφορά καλοήθεις (αθώους) όζους, οι οποίοι δεν απαιτούν κάποια ειδική αντιμετώπιση. Εντούτοις, το 10% των όζων υποκρύπτει κάποιου τύπου καρκίνο του θυρεοειδούς, το οποίο καθιστά επιτακτική την έγκαιρη αναγνώριση και θεραπευτική αντιμετώπισή τους.

Στους παράγοντες που αυξάνουν την υπόνοια για έναν κακοήθη όζο θυρεοειδούς περιλαμβάνονται:

  • Το ανδρικό φύλο
  • Ο όζος που εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ηλικία < 20 ετών ή ηλικία > 60 ετών
  • Το ιστορικό ακτινοβολίας στην περιοχή του τραχήλου, ιδίως κατά την παιδική ηλικία
  • Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του θυρεοειδούς σε έναν τουλάχιστον Α΄ βαθμού συγγενή
  • Η συνύπαρξη διογκωμένων τραχηλικών λεμφαδένων
  • Ένας όζος που είναι σκληρός και αμετακίνητος κατά την κατάποση
  • Ένας όζος που εμφανίζει ύποπτα χαρακτηριστικά στο υπερηχογράφημα.

Ποιες εξετάσεις χρειάζονται για τη διάγνωση των όζων;

Η διάγνωση των όζων στο θυρεοειδή προϋποθέτει:

  • Την κλινική εξέταση του ασθενούς
  • Τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού
  • Τις αιματολογικές εξετάσεις, για την εκτίμηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών (T3, T4, TSH), των αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων και της καλσιτονίνης.
  • Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς αδένα, σε ασθενείς με όζους και υπερθυρεοειδισμό.
  • Το υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς αδένα και του τραχήλου, το οποίο αποτελεί την ιδανική απεικονιστική εξέταση για την αποσαφήνιση των χαρακτηριστικών των όζων, εντοπίζοντας ή αποκλείοντας την ύπαρξη απεικονιστικών χαρακτηριστικών ύποπτων για κακοήθεια.
  • Την παρακέντηση διά λεπτής βελόνης (FNA) και βιοψία υπό την καθοδήγηση του υπερήχου. Αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την οριστική διάγνωση της φύσης του όζου, ενώ με την προσθήκη της υπερηχογραφικής καθοδήγησης βελτιώνεται θεαματικά η διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου.

 

θυρεοειδής υπέρηχος

Ποια είναι η θεραπεία των όζων θυρεοειδούς;

Η θεραπεία των όζων του θυρεοειδούς βασίζεται, κατά μεγάλο βαθμό, στην κατηγοριοποίηση του αποτελέσματος της βιοψίας της παρακέντησής τους.

Οι όζοι που ταξινομούνται ως καλοήθεις (Bethesda II) δεν απαιτούν κάποια θεραπεία, παρά μόνον τον επανέλεγχό τους σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Οι όζοι που ταξινομούνται ως άτυποι (Bethesda III) χρήζουν επανάληψης της βιοψίας τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις απαιτείται η χειρουργική αφαίρεσή τους.

Για τους όζους που κατηγοριοποιούνται ως ύποπτοι για κακοήθεια (Bethesda V) ή κακοήθεια (Bethesda VI), η χειρουργική θεραπεία (θυρεοειδεκτομή) αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Η χειρουργική θεραπεία προτείνεται, επίσης, και στους όζους με υποψία θυλακιώδους νεοπλάσματος (Bethesda IV), καθώς επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει μεγαλύτερο όφελος για τον ασθενή, συγκριτικά με τη διενέργεια μοριακού ελέγχου εκ του υλικού της βιοψίας του όζου.

Η αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα απαιτείται επίσης στις περιπτώσεις:

  • Ύποπτου όζου στο υπερηχογράφημα κατηγοριοποιημένου ως Bethesda II ή III, με συνύπαρξη άλλων παραγόντων κινδύνου για κακοήθεια (οικογενειακό ιστορικό καρκίνου θυρεοειδούς, ιστορικό ακτινοβολίας του τραχήλου).
  • Όζου μεγέθους > 4 εκατοστών
  • Όζου συνεχώς αυξανόμενου μεγέθους
  • Όζου που προκαλεί τοπικά συμπτώματα, όπως τοπικό πόνο και αίσθημα πίεσης στο λαιμό
  • Όζου μεγάλου μεγέθους που είναι ορατός και ως εκ τούτου προκαλεί αισθητικά προβλήματα
  • Όζου που συνοδεύεται από αυξημένη τιμή καλσιτονίνης αίματος
  • Όζου ή όζων που προκαλούν υπερθυρεοειδισμό
  • Κυστικού όζου που επανεμφανίστηκε μετά από παρακέντηση διά λεπτής βελόνης.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειωθεί το γεγονός πως η θυρεοειδεκτομή θα πρέπει να πραγματοποιείται από κάποιον Εξειδικευμένο Χειρουργό Θυρεοειδούς, ο οποίος διαθέτει την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία για την πραγματοποίηση της επέμβασης με απόλυτη ασφάλεια για τον ασθενή, με τη χρήση των πλέον σύγχρονων επιστημονικών μεθόδων και τεχνικών.


 



Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ