Εφημερίδα Κοινωνική

ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ: «Το ποδόσφαιρο είναι κοινωνικό άθλημα που διαμορφώνει χαρακτήρες!» – Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ

 Breaking News

ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ: «Το ποδόσφαιρο είναι κοινωνικό άθλημα που διαμορφώνει χαρακτήρες!» – Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
23 Ιουλίου 2021

Ο Νίκος Τσαπρούνης ήταν προπονητής φυσικής κατάστασης για πάρα πολλά χρόνια, κυρίως σε ομάδες Β” και Γ” εθνικής κατηγορίας. Τα τρία τελευταία χρόνια συνεργάστηκε με την ΑΜΦΙΑΛΗ εδώ στον Πειραιά, έναν ιστορικό σύλλογο που έχει μάθει να πρωταγωνιστεί, και αγαπήθηκε από τους ποδοσφαιριστές και τους παράγοντες της ομάδας. Απ” ότι φαίνεται, η φετινή ήταν η τελευταία σεζόν που ασχολήθηκε με το αγαπημένο του άθλημα, το οποίο υπηρέτησε με ζήλο για περισσότερα από 40 χρόνια, οπότε πιστεύουμε ότι η συγκεκριμένη συνέντευξη έρχεται στην κατάλληλη ώρα σαν φόρος τιμής στον ίδιο και στο συνολικό του έργο…

- Κύριε Τσαπρούνη, συμπληρώσατε περισσότερα από 40 χρόνια στα γήπεδα, και θα θέλαμε αρχικά να μας κάνετε μια συνολική εκτίμηση! Ξέρουμε ότι έχετε πάρει την απόφαση να αποχωρήσετε από τον χώρο. Ποια γεύση σας άφησε η ενασχόλησή σας με το ποδόσφαιρο;

Το ποδόσφαιρο είναι κάτι που αγαπάω πολύ! Είναι ένα κοινωνικό άθλημα που διαμορφώνει χαρακτήρες! Έζησα πολύ όμορφες στιγμές, γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους, και θα νοσταλγώ τις ημέρες που πέρασα στα γήπεδα. Από την άλλη, δεν σας κρύβω ότι έχω κουραστεί. Έχει έρθει ο καιρός να ηρεμήσω και να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα που αγαπάω…

- Θέλετε να μας θυμίσετε σε ποιες ομάδες είχατε παίξει εσείς ο ίδιος ποδόσφαιρο;

Έχω παίξει σαν στόπερ σε τρεις ομάδες: την ΝΙΚΗ ΡΕΝΤΗ, τον ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ και το ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ. Στη ΝΙΚΗ ΡΕΝΤΗ αγωνίστηκα πέντε χρόνια και ανεβήκαμε τότε από την Α” Πειραιά στην Δ” εθνική. Άνοδο είχαμε πανηγυρίσει και στην ΚΑΣΤΕΛΛΑ από την Β” στην Α” Πειραιά. Αλλά τα περισσότερα χρόνια ήμουν στο ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ. Από το 1979 έως το 1989. Εκεί ήταν που άρχισα να εργάζομαι και σαν γυμναστής από τον καιρό ακόμα που φοιτούσα στην Γυμναστική Ακαδημία…

- Με ποιους άλλους συλλόγους έχετε συνεργαστεί ως γυμναστής ή προπονητής φυσικής κατάστασης όπως συνηθίζεται να λέμε σήμερα;

Έχω περάσει από πάρα πολλούς συλλόγους. Από το 1980 που άρχισα να ασκώ το συγκεκριμένο επάγγελμα συνεργάστηκα με ΝΙΚΗ ΡΕΝΤΗ, ΑΟ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ, ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, ΠΑΝΑΙΓΙΑΛΕΙΟ, ΜΑΡΚΟ, ΠΑΟ ΡΟΥΦ, σε ομάδες της Κορίνθου, της Εύβοιας και της Αθήνας, όπως το ΖΕΥΓΟΛΑΤΙΟ, ο ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ και ο ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ. Τα τελευταία τρία χρόνια ήμουν, όπως ξέρετε, στην ΑΜΦΙΑΛΗ…

- Ξεχωρίζετε κάποιες επιτυχίες με αυτές τις ομάδες;

Δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ! Στον ΠΑΟ ΡΟΥΦ, ας πούμε, πέρασα έξι καταπληκτικά χρόνια με πολλαπλές επιτυχίες, με τον ΠΑΝΑΙΓΙΑΛΕΙΟ πρωταγωνιστούσαμε στο πρωτάθλημα της Β” εθνικής κατηγορίας, με ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ και ΜΑΡΚΟ πολλά χρόνια στην Γ” εθνική! Ακόμα και με ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών, όπως ο ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ ή ο ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ, είχαμε επιτυχίες. Με τον πρώτο ανεβήκαμε από τη Γ” στην Β” Αθήνας και με τον δεύτερο φτάσαμε στα ημιτελικά του κυπέλλου της ΕΠΣ Εύβοιας, όντας ομάδα Β” τοπικής κατηγορίας…

- Είχατε κάποια εμπειρία που δεν πρόκειται να ξεχάσετε ποτέ;

Την χρονιά που πήγα προπονητής στην Νότια Αφρική, στην MAMELODI SUNDOWNS, έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους της χώρας! Δεν έκατσα περισσότερο από τρεις μήνες εκεί, αλλά ήταν μια εξαιρετική εμπειρία και έζησα πρωτόγνωρες καταστάσεις! Δυστυχώς, δεν μπορούσα να μείνω περισσότερο για προσωπικούς λόγους. Μιλάμε τώρα για το 2001…

- Να μιλήσουμε λίγο για την ΑΜΦΙΑΛΗ. Πώς ήταν η συνεργασία σας εκεί;

Στην ΑΜΦΙΑΛΗ πήγα όταν προπονητής εκεί ήταν ο κύριος Τάσος Δερμάτης, και συνέχισα και τα επόμενα δύο χρόνια με τον κύριο Λευτέρη Στρατή. Οι παράγοντες της ΑΜΦΙΑΛΗΣ δεν παίζονται! Ειδικά ο Πρόεδρος, ο κύριος Γιώργος Μπήτρος, είναι εξαιρετικός! Νομίζω ότι του χρωστάει πολλά το Πειραϊκό ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχουν τέτοιοι παράγοντες…

- Πάντως πήρατε την απόφαση να σταματήσετε. Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξετε γνώμη;

Δεν σταματάω επειδή υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τους ανθρώπους της ΑΜΦΙΑΛΗΣ. Αν συνέχιζα, εκεί θα συνέχιζα και φέτος! Απλά, όπως σας είπα, κουράστηκα και θέλω να ηρεμήσω. Επαναλαμβάνω ότι το ποδόσφαιρο μου έχει προσφέρει πολλά. Είναι ένα κοινωνικό άθλημα που έχει μεγάλη επίδραση πάνω στον άνθρωπο!

- Ποια είναι τα γενικά συμπεράσματα που αποκομίζετε, κόουτς, από όλα αυτά τα χρόνια;

Μια ομάδα για να πάει ψηλά χρειάζεται νιάτα και εμπειρία. Ο σημαντικότερος παράγων είναι το κλίμα στα αποδυτήρια. Αν έχεις καλά αποδυτήρια δεν φοβάσαι τίποτα!

- Εσείς υπήρξατε γυμναστής σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες που υπάρχουν. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας επιτυχημένης ομάδας;

Το μυστικό είναι να υπάρχει ομοιογένεια και να είναι όλοι οι ποδοσφαιριστές μια παρέα! Όταν βλέπεις τα παιδιά που κάθονται στον πάγκο να ζουν το παιχνίδι, να φωνάζουν και να πανηγυρίζουν για την ομάδα, να μην τους νοιάζει αν παίζουν ή όχι, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Παίζουν, λοιπόν, σημαντικό ρόλο οι συνθήκες που δουλεύεις…

- Εσείς είχατε γενικά καλές σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές σας, κύριε Τσαπρούνη;

Ήμουν πάντα ειλικρινής και αυτό το εκτιμούσαν οι ποδοσφαιριστές. Προσπαθούσαν οι ίδιοι πολύ περισσότερο όταν έβλεπαν να τους συμπεριφέρεσαι με σεβασμό και κατανόηση. Αυτό είναι κάτι που θα το πουν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, αλλά πιστεύω ότι με αγαπούσαν…

- Πού το νιώσατε περισσότερο αυτό το συναίσθημα;

Σε όλες τις ομάδες, αλλά θα ξεχώριζα κάποιες ιδιαίτερες χρονιές στον ΠΑΟ ΡΟΥΦ όταν είχαμε φτάσει σε δύο διαδοχικούς τελικούς κυπέλλου της ΕΠΣΑ. Την πρώτη χρονιά χάσαμε από την ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και την επόμενη νικήσαμε τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΛΙΟΣΙΩΝ και πανηγυρίσαμε το κύπελλο, ενώ εκείνη τη χρονιά είχαμε κατακτήσει και το πρωτάθλημα! Ήμουν δίκαιος με όλα τα παιδιά και αισθάνθηκα τότε αυτό το δέσιμο με τους ποδοσφαιριστές, την αγάπη τους προς το πρόσωπό μου…

- Μιλάτε πολύ έντονα όταν αναφέρεστε στους ποδοσφαιριστές σας!

Μα τα πάντα οφείλονται στα παιδιά! Όταν υπάρχουν καλοί χαρακτήρες μέσα στην ομάδα είναι ότι καλύτερο…

- Ζήσατε και το επαγγελματικό και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Τι σας έχει μείνει περισσότερο;

Κοιτάξτε, τα λεφτά έρχονται και παρέρχονται. Αυτό που μένει είναι οι άνθρωποι. Εγώ περνούσα καλύτερα εκεί που υπήρχαν σωστά άτομα και καλοί χαρακτήρες, άσχετα αν μιλάμε για επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο…

- Κύριε Τσαπρούνη, σας ευχαριστούμε πολύ! Μακάρι να αλλάξετε την απόφασή σας και να σας ξαναδούμε στα γήπεδα!

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, αλλά το πιο πιθανό είναι να μην αλλάξει η απόφασή μου! Ποτέ μη λες ποτέ, αλλά σήμερα που μιλάμε έτσι έχουν τα πράγματα. Πάντως, επαναλαμβάνω ότι το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να κατέχει το μεγαλύτερο κομμάτι της καρδιάς μου. Κλείνοντας, να ευχαριστήσω και πάλι όλους τους ανθρώπους της ΑΜΦΙΑΛΗΣ για τη συνεργασία που είχαμε, και να ευχηθώ να πετύχουν φέτος τον στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την άνοδο στην Γ” εθνική κατηγορία…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 



Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ