![Οι Έλληνες Προπονητές μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΙΔΗΣ: «Ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ ΜΟΥΡΝΙΩΝ είναι ανερχόμενη δύναμη στα ΧΑΝΙΑ!](http://koinoniki.gr/wp-content/uploads/2021/03/panidis-680x365.png)
Ο προπονητής Γιώργος Πανίδης δεν είναι από την Κρήτη, είναι από τη Θεσσαλονίκη, αλλά βρίσκεται στο νησί τα τελευταία 5 χρόνια και σκοπεύει να γίνει… μόνιμος κάτοικος, αφού έχει βρει τον ποδοσφαιρικό του Παράδεισο στην ομάδα του ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ! Μια ομάδα από τις Μουρνιές, μια περιοχή στα Χανιά, που συμμετέχει στην Α” κατηγορία της ΕΠΣ Χανίων και που πέρσι έφτασε στον τελικό του κυπέλλου της ΕΠΣΧ ενώ συμμετείχε και στον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδος για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια!
Μιλήσαμε με τον νεαρό ταλαντούχο προπονητή και σας μεταφέρουμε αμέσως τα όσα ειπώθηκαν…
- Κύριε Πανίδη, ζείτε και εργάζεστε στην Κρήτη ενώ κατάγεστε από τη Θεσσαλονίκη. Πώς προέκυψε αυτό;
Είχα μια πολύ καλή πρόταση το καλοκαίρι του 2016 από τον ΚΡΗΤΙΚΟ ΑΣΤΕΡΑ, μια ομάδα που αγωνίζεται στην Α’ Χανίων. Συγγενικό μου πρόσωπο από τη Θεσσαλονίκη που ανήκε τότε στο προπονητικό Τιμ του ΚΙΣΣΑΜΙΚΟΥ, μου είπε τα καλύτερα για την ομάδα, και αποφάσισα να έρθω στην Κρήτη! Απ” ότι φαίνεται, ήταν πολύ σωστή η απόφαση που πήρα…
- Θέλετε να μας μιλήσετε αρχικά για την ποδοσφαιρική σας καριέρα;
Πολύ ευχαρίστως! Άρχισα το ποδόσφαιρο στους ερασιτέχνες του ΠΑΟΚ και το 2004 πήρα μεταγραφή στο ΛΕΩΝΙΔΙΟ στην Αρκαδία, που τότε έπαιζε στην Γ” εθνική. Στη συνέχεια έπαιξα ένα χρόνο στην ΑΕ ΧΑΝΙΩΝ (Δ’ εθνική) και επέστρεψα Θεσσαλονίκη. Αγωνίστηκα στον ΑΧΙΛΛΕΑ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ (Δ” εθνική), στον ΦΟΙΝΙΚΑ ΠΟΛΙΧΝΗΣ (Α1 ΕΠΣΜ), στον ΑΣΤΕΡΑ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ (Α1), στον ΘΡΙΑΜΒΟ ΤΑΓΑΡΑΔΩΝ (Α1) και το 2016, όπως σας είπα, αποφάσισα να κατέβω Κρήτη και να κλείσω την καριέρα μου στον ΚΡΗΤΙΚΟ ΑΣΤΕΡΑ. Παράλληλα, άρχισα να δουλεύω σαν προπονητής στις ακαδημίες του συλλόγου…
- Ας περάσουμε, λοιπόν, στην προπονητική σας μέχρι τώρα καριέρα…
Ήδη από το 2014 είχα πάρει το σχετικό δίπλωμα της UEFA και ξεκίνησα να δουλεύω ως προπονητής στον ΠΑΟΚ ΝΕΑΠΟΛΗΣ, μια ομάδα που ανήκε στο δίκτυο των ακαδημιών του ΠΑΟΚ. Έπειτα το 2016 κατέβηκα Χανιά και ήμουν αρχικά στις ακαδημίες του ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ, ενώ λίγο αργότερα ανέλαβα και την πρώτη ομάδα. Πέρσι μεταπήδησα στον πάγκο του ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ. Πήραμε την έκτη θέση στο πρωτάθλημα και φτάσαμε στον τελικό του κυπέλλου της ΕΠΣ Χανίων, όπου χάσαμε… στην κλήρωση! Παράλληλα εξασφαλίσαμε τη συμμετοχή μας στο κύπελλο Ελλάδος, όπου αποκλειστήκαμε στα πέναλτις από τον ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ. Φέτος είναι η δεύτερη χρονιά μου στον ΜΙΝΩΤΑΥΡΟ…
- Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για τους ανθρώπους του ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ, κύριε Πανίδη;
Πρόεδρος είναι ο κύριος Γιώργος Κοτσάκης. Στη Διοίκηση είναι ακόμα οι Γιώργος Παπαδάκης, Γιώργος Αγγελάκης, Λευτέρης Κασιμάτης, Γιάννης Σπυριδάκης και Νίκος Κρινόπουλος. Όσον αφορά το προπονητικό Τιμ, έχω δίπλα μου τον κύριο Θανάση Κοντόπουλο, ο οποίος εκτελεί και χρέη Γενικού αρχηγού κατά κάποιο τρόπο…
- Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον σύλλογο κατά τη γνώμη σας, κόουτς;
Η φιλοσοφία του συλλόγου είναι να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο! Έχει υψηλούς στόχους και θα έλεγα ότι ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ ΜΟΥΡΝΙΩΝ είναι ανερχόμενη δύναμη στα Χανιά! Έχουμε αρκετούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές στις ακαδημίες μας και θέλουμε να τους προωθήσουμε στην πρώτη ομάδα…
- Πόσα παιδιά αγωνίζονται στις ακαδημίες του συλλόγου;
Γύρω στα 150 παιδιά! Είναι μια υγιής ακαδημία με καλή οργάνωση και υπάρχουν όλα τα ηλικιακά τμήματα, από Κ/6 έως και Κ/16. Στα πολύ θετικά είναι το γεγονός ότι ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ διαθέτει ιδιόκτητο γήπεδο 1500 θέσεων πλήρως ανακαινισμένο και η Διοίκηση του συλλόγου έχει φροντίσει να μπει πρόσφατα και καινούριος χλοοτάπητας!
- Έχει μεγάλη ιστορία η ομάδα, κύριε Πανίδη;
Έχει κατακτήσει 11 πρωταθλήματα και έχει ανέβει πολλάκις στο περιφερειακό! Τελευταία φορά ήταν στην Δ’ εθνική το 2013. Γενικά οι Μουρνιές έχουν πολύ κόσμο που αγαπάει την ομάδα και μας βοηθάει πολύ…
- Πάντως, φαίνεστε πολύ ευχαριστημένος από την έως τώρα παρουσία σας στην Κρήτη!
Αισθάνομαι ήδη σαν… Κρητικός! Το ποδόσφαιρο γενικά στην Κρήτη βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο. Ένας ολόκληρος όμιλος με 16 ομάδες στην Γ’εθνική αποτελείται αποκλειστικά από Κρητικούς συλλόγους! Ευχαριστιέται κάποιος το ποδόσφαιρο στο νησί…
- Και εσείς όμως φαίνεται ότι απολαμβάνετε το ποδόσφαιρο…
Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς! Γι” αυτό ακολούθησα το συγκεκριμένο επάγγελμα. Εγώ το ποδόσφαιρο το έμαθα στις αλάνες! Δεν είχαμε ακαδημίες εκείνα τα χρόνια. Πάντα με έτρωγε το γιατί δεν είχαμε την εξέλιξη, αλλά μόνο το ταλέντο. Αποφάσισα να γίνω προπονητής γι” αυτόν το λόγο: Για να δώσω σε άλλους τα εφόδια που δεν πήρα εγώ!
- Οι μελλοντικοί σας στόχοι, κόουτς;
Να συνεχίσω να έχω πάθος για το ποδόσφαιρο! Θέλω να αποκτήσω τα αμέσως ανώτερα διπλώματα της UEFA και να συνεχίσω να ακολουθώ αυτό που αγαπάω! Μου αρέσει άσχετα με την κατηγορία να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου! Δεν υπάρχει επαγγελματίας και ερασιτέχνης προπονητής. Κάθε προπονητής που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να είναι επαγγελματίας…
- Πως βλέπετε τα τεκταινόμενα φέτος με τον κορωνοϊό;
Ότι έγινε έγινε! Από εδώ και πέρα πρέπει να υπάρξει μια πρόβλεψη να μη σταματήσουν του χρόνου τα πρωταθλήματα. Πλέον υπάρχει η γνώση και η εμπειρία. Αν χαθεί άλλη μια χρονιά κινδυνεύουμε σοβαρά να υποβαθμιστεί συνολικά το προϊόν του ποδοσφαίρου…
- Είπατε προηγουμένως ότι ένας δικός σας άνθρωπος ήταν αυτός που σας παρακίνησε να έρθετε στην Κρήτη. Ποιος ήταν αυτός;
Ο προπονητής τερματοφυλάκων Γιώργος Μπερνεάνου. Είχε ένα δικό του Καμπ τερματοφυλάκων στην Κρήτη και ήταν προπονητής στον ΚΙΣΣΑΜΙΚΟ. Αργότερα πήγε στον ΠΛΑΤΑΝΙΑ στην Super League και μετέπειτα στην Αγγλία και στην Γερμανία. Σήμερα είναι προπονητής τερματοφυλάκων στην VICTORIA KÖLN που αγωνίζεται στην Γ” εθνική της Γερμανίας…
- Εσείς σκέφτεστε να κάνετε κάποια στιγμή διεθνή καριέρα;
Προχωράω βήμα βήμα. Στη ζωή δεν ξέρεις πώς θα έρθουν τα πράγματα. Γενικά, είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσουν οι προκλήσεις! Γι” αυτό αποφάσισα να μετακομίσω κι όλας σε άλλον τόπο για να κάνω αυτό που αγαπάω…
- Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πανίδη! Ευχόμαστε να εκπληρωθούν όλα τα ποδοσφαιρικά σας όνειρα!
Εγώ σας ευχαριστώ! Χαίρομαι ιδιαίτερα που μίλησα σε μια από τις καλύτερες εφημερίδες της χώρας!