Εφημερίδα Κοινωνική

Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΤΣΑΣ: «Η καρδιά μου θα είναι πάντα στον Πειραιά»

Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΤΣΑΣ: «Η καρδιά μου θα είναι πάντα στον Πειραιά»
06 Νοεμβρίου 2020

Όσοι είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον Χρήστο Καλτσά αγωνιζόμενο στο γήπεδο με την φανέλα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, σίγουρα δεν πρόκειται να τον ξεχάσουμε ποτέ! Ήταν ένας αέρινος ποδοσφαιριστής με φινέτσα, ταχύτητα και δύναμη. Μάλιστα εκείνη την εποχή έπαιζαν στην θρυλική ομάδα του Πειραιά πολλοί μεγάλοι άσοι και ήταν η εποχή που ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ άρχιζε μια νέα »αυτοκρατορία» με την κατάκτηση του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος στην Ελλάδα! Έφυγε από τον «Θρύλο» τον Ιανουάριο του 1981 για να πάει στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ, σαν ένα από τα ανταλλάγματα για την μεταγραφή του Νίκου Αναστόπουλου.

Όμως ποτέ δεν έφυγε η καρδιά του από τον Πειραιά! Τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε την χαρά να τον βλέπουμε δίπλα μας στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΠ, αφού ασχολήθηκε ενεργά με τους ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ, την ομάδα που αγωνίζεται φέτος στην Α’ κατηγορία και μάλιστα πρωταγωνιστεί. Όπως καταλαβαίνετε, μια συνέντευξη με έναν «ποδοσφαιράνθρωπο» του δικού του βεληνεκούς, θα είχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον! Ας αφήσουμε, λοιπόν, τον ίδιο να μας τα πει…

- Κύριε Καλτσά, είμαστε πολύ χαρούμενοι που έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε, γιατί υπήρξαμε και οι ίδιοι αυτόπτες μάρτυρες και θαυμαστές της ποδοσφαιρικής σας κλάσης!

Σαν χθες μας φαίνεται που παίζατε στο παλιό «Καραϊσκάκη»! Πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια…

Έτσι είναι! Τρέχουν σα νεράκι! Κι εμένα μου μοιάζουν τόσο κοντινά όλα αυτά! Κι όμως, έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε…

- Να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή; Αν θυμόμαστε καλά, ήρθατε στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ από την ομάδα του ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΥ. Είστε από Βόρεια Ελλάδα;

Εγώ γεννήθηκα στη Ρουμανία, στο Πιτέστι. Εκεί πρωτοέπαιξα ποδόσφαιρο, στις ακαδημίες της ΑΡΤΖΕΣ ΠΙΤΕΣΤΙ, μέχρι τα δεκαπέντε μου…

- Να ρωτήσουμε πως βρέθηκαν οι γονείς σας εκεί;

Ήταν τα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα από το 1946 έως το 1949 και αρκετές οικογένειες τότε είχαν αναγκαστεί να αναζητήσουν καταφύγιο εκτός Ελλάδας. Δυστυχώς έχασα τον πατέρα μου σχεδόν με το που γεννήθηκα. Η μητέρα μου με μεγάλωσε στη Ρουμανία και το 1968 γυρίσαμε τελικά στη Θεσσαλονίκη…

- Να υποθέσουμε ότι δεν ήταν εύκολα τα πράγματα…

Καθόλου! Εγώ βρήκα στέγη στο Παπάφειο Ορφανοτροφείο και έμεινα εκεί για δύο, τρία χρόνια. Επειδή είχα το «σαράκι» του ποδοσφαίρου έπαιξα ποδόσφαιρο στην ομάδα του Ορφανοτροφείου, τον ΜΕΛΙΤΕΑ, και εκεί ξεχώριζα σαν… τη μύγα μέσ” το γάλα!

- Προφανώς σας εντόπισαν γρήγορα τα ποδοσφαιρικά »λαγωνικά» της εποχής!

Ναι! Και είχα πολλές προτάσεις. Έφτασα πολύ κοντά να υπογράψω στον ΑΡΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, αλλά τελικά κατέληξα στον ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟ…

- Εκεί ήταν που φτιάξατε το ποδοσφαιρικό σας όνομα, κύριε Καλτσά;

Έμεινα στις Σέρρες πέντε ολόκληρα χρόνια και με είχαν σαν «θεό»! Έχω πολύ όμορφες ποδοσφαιρικές αναμνήσεις!

- Και στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ πότε ήρθατε;

Το 1978 μαζί με τον Πέτρο Μίχο. Εκπληρώθηκε τότε ένα ποδοσφαιρικό μου όνειρο! - Με τον κύριο Μίχο σας ενώνει, εκτός από την κοινή σας πορεία στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ, και η αγάπη που έχετε για το Πειραϊκό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο! Αλλά θα τα πούμε πιο κάτω αυτά. Πείτε μας λίγα πράγματα για τα χρόνια σας στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ…

Ήταν συναρπαστικά χρόνια! Πώς να ξεχάσεις τα δύο πρωταθλήματα, συμπαίκτες όπως τον Λοσάντα, τον Κρητικόπουλο, τον Κυράστα, τον Γαλάκο, τον Κελεσίδη…

- Ποιους είχατε τότε προπονητές, κύριε Καλτσά;

Τον Τόζα Βεσελίνοβιτς και αργότερα τον Κάζιμιρ Γκόρσκι. Πολύ μεγάλοι προπονητές…

- Πόσα χρόνια ακριβώς αγωνιστήκατε στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ;

Πήγα, όπως σας είπα, το καλοκαίρι του 1978, και έφυγα τον Γενάρη του 1981. Ήθελε τότε ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ να πάρει τον Αναστόπουλο από τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ, και οι κυανέρυθροι ζητούσαν και έμψυχα ανταλλάγματα. Αποχώρησα με βαριά καρδιά, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς…

- Η συνέχεια της ποδοσφαιρικής σας πορείας;

Έμεινα στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ δύο χρόνια, σχεδόν άλλα τόσα στην ΠΑΕ ΡΟΔΟΣ, και έπαιξα ακόμα δύο, τρία χρόνια σε ομάδες Γ” εθνικής. Κρέμασα τα παπούτσια μου το 1988…

- Και αποφασίσατε τότε να ασχοληθείτε με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σαν παράγοντας;

Βασικά, μόλις σταμάτησα το ποδόσφαιρο, άνοιξα ένα μαγαζί εδώ στον Πειραιά, και είχα συναναστροφή με πολλούς ανθρώπους του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Αποφάσισα να ασχοληθώ κι εγώ, και τα τελευταία 15 χρόνια ήμουν κοντά στους ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ ΠΕΙΡΑΙΑ!

- Αναλάβατε την προεδρία της ομάδας;

Έχω περάσει από όλα τα πόστα! Και πρόεδρος και προπονητής και Γενικός αρχηγός και τα πάντα! Την αγάπησα αυτή την ομάδα…

- Σήμερα ποια είναι η σχέση που έχετε με τους ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ;

Παρακολουθώ πάντα από κοντά την ομάδα. Δεν είμαι πλέον ο Πρόεδρος γιατί τα τελευταία 7 χρόνια έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο ο Παντελής Λιγνός, ένας άνθρωπος που μου εμπνέει εμπιστοσύνη και του έδωσα την ομάδα με κλειστά μάτια! Δεν υπήρχε καλύτερη διάδοχη κατάσταση! Το ίδιο θα έλεγα και για τον προπονητή. Ο Θοδωρής ο Ντέμος είναι ένας εξαιρετικός προπονητής και ένα πάρα πολύ καλό παιδί! Γενικώς, έχω αφήσει την ομάδα σε καλά χέρια…

- Κύριε Καλτσά, είστε ένας «ζωντανός θρύλος» για τον Πειραιά, και για το Πειραϊκό ποδόσφαιρο. Τι θα κρατούσατε από όλα αυτά που έχετε ζήσει εδώ;

Ευχαριστώ τον Θεό για όλα όσα μου έδωσε! Έχω πολύ ζωντανές αναμνήσεις. Ειδικά τα χρόνια που έπαιξα ποδόσφαιρο στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ δεν ξεχνιούνται! Όλα αυτά τα χρόνια στον Πειραιά έχω κάνει πολλούς καλούς φίλους και δεν θα τα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο! Όταν κοντεύεις τα 70 αναπολείς πολλές φορές το παρελθόν και το κάνω αυτό με νοσταλγία και μια γλυκειά αίσθηση στην καρδιά μου…

- Κύριε Καλτσά, σας ευχαριστούμε πολύ! Μακάρι να σας έχουμε κοντά μας για πολλά πολλά χρόνια ακόμη…

kaltsas1


 



Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ