Εφημερίδα Κοινωνική

Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΩΤΟΣ: «Προσπαθώ να περνάω στους ποδοσφαιριστές ηθικές αξίες»

Οι Προπονητές του Πειραιά μιλάνε στην εφημερίδα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΩΤΟΣ: «Προσπαθώ να περνάω στους ποδοσφαιριστές ηθικές αξίες»
27 Ιουνίου 2020

Ο Βαγγέλης Κώτος είναι ένας προπονητής που δένεται πολύ με τις ομάδες που προπονεί, και αγαπάει πολύ αυτό που κάνει! Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε τον ΑΡΗ ΑΜΦΙΑΛΗΣ να σταθεί όρθιος μέσα από εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις, και να περάσει ομαλά από το χείλος του αφανισμού σε μια διάδοχη κατάσταση. Αποδείχτηκε έτσι κάτι παραπάνω από απλός προπονητής! Μιλήσαμε μαζί του και είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα…

Κύριε Κώτο, θα θέλαμε να ξεκινήσουμε με μία ανασκόπηση της ποδοσφαιρικής σας διαδρομής …

Με πάτε πολύ πίσω στο 1981, όταν ξεκίνησα στον ΑΡΗ ΑΜΦΙΑΛΗΣ και πήρα μεταγραφή στην ΝΙΚΗ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ το 1988. Εκείνη την χρόνια ανεβήκαμε στην Α” κατηγορία! Συνέχισα στον ΕΥΑΓΟΡΑ ΡΟΔΟΥ, και μετέπειτα στην ΦΛΟΓΑ ΝΙΚΑΙΑΣ, που μετονομάστηκε σε ΑΟ ΜΑΝΗΣ το 1992, ανεβαίνοντας τέσσερις συνεχόμενες κατηγορίες!

Mε την προπονητική πώς ασχοληθήκατε;

Το 1996 επέστρεψα στον ΑΡΗ ΑΜΦΙΑΛΗΣ και σε ένα αγώνα τραυματίστηκα στους χιαστούς που εκείνη την εποχή ο τραυματισμός αυτός σου έκοβε την μπάλα. Στις ακαδημίες του ΑΡΗ υπήρχε ο αείμνηστος Αντώνης Καφούρος που ήταν αυτός που με έκανε ποδοσφαιριστή και μετά προπονητή! Όσοι θα τον θυμούνται, ήταν ένα ανάπηρο παιδί που δεν μπορούσε να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά το μυαλό και η αγάπη του προς την μπάλα έβαζαν κάτω προπονητές ακόμη και σήμερα! Έκατσα δίπλα του για δυο χρόνια ώσπου ο Ανδρέας Zοάνος, παλαίμαχος παίκτης του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ και προπονητής στην ανδρική ομάδα του ΑΡΗ, ήταν αυτός που έπεισε τους τότε παράγοντες ότι εγώ είμαι ο αντικαταστάτης του. Έτσι από το 1998 μέχρι και σήμερα έχω διατελέσει ανελλιπώς προπονητής σε πολλές ομάδες με επιτυχίες και αποτυχίες όπως ΜΑΥΡΟ ΑΕΤΟ, ΠΑΝΝΕΑΠΟΛΙΚΟ, ΧΑΛΚΗΔΩΝΑ, ΦΩΣΤΗΡΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ, ΦΑΛΗΡΙΚΟ, και ΑΡΜΕΝΙΚΗ…

Πρόσφατα η Ένωση Πειραιά σας βράβευσε για το ήθος και την πρόσφορα σας. Πώς νιώθετε;

Νιώθω πολύ μεγάλη τιμή και θέλω να ευχαριστήσω την ΕΝΩΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ που με επέλεξε γι” αυτό το βραβείο! Είναι πολύ συγκινητικό να σε βραβεύουν για την προσφορά και το ήθος σου.Αξίες ζωής, αξίες που μου έμαθαν οι γονείς μου και προσπαθώ με τη σειρά μου να τις περάσω στα παιδιά μου, στους ποδοσφαιριστές μου και όχι μόνο… Για εμένα η τιμητική αυτή διάκριση αποτελεί ηθική αναγνώριση και μου προσφέρει ισχυρά κίνητρα για να συνεχίσω με την προπονητική…

Για να καταλάβουμε την φιλοσοφία σας ως προπονητής: σας αρέσει να κερδίζετε με 1-0 ή με 5-4;

Προτιμάω να κερδίζω με οποιοδήποτε σκορ! Όπως κάθε ομάδα διαθέτει διαφορετικούς παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετική χημεία, έτσι οφείλει να έχει και το σύστημα που της ταιριάζει! Συνεπώς οι ικανότητες των παικτών στην ομάδα που αναλαμβάνω καθορίζουν και το εκάστοτε σύστημα που θα ακολουθήσω Δεν έχουν όλες οι ομάδες Ρονάλντο και Μέσι, πώς να το κάνουμε! Στόχος και σκοπός μου ως προπονητής είναι να διδάξω. Να διδάξω στα παιδιά τα μυστικά της μπάλας, να τα βελτιώσω τεχνικά και σωματικά, να τα προετοιμάσω ώστε να γίνουν ποδοσφαιριστές με το κατάλληλο ήθος, να τους μάθω τακτικά όλες τις βασικές διατάξεις του ποδοσφαίρου (4-2-3-1, 4-3-3, 3-5-2) και τις παραλλαγές αυτών…

Ποιος είναι ο ρόλος του προπονητή μέσα στην ομάδα;

Πιστεύω ότι ο προπονητής είναι το Α και το Ω μιας ομάδας. Είναι αυτός που θα δώσει το στόχο στους ποδοσφαιριστές και θα τους δείξει τον δρόμο. Είναι αυτός που θα προσπαθήσει να δημιουργήσει το καλό κλίμα στην ομάδα, όπως και τον ανταγωνισμό με το ευαγωνίζεσθαι. Όλα ξεκινούν και τελειώνουν σε αυτόν, είναι αυτός που χτίζει το σεβασμό προς το πρόσωπο του, τους μαθαίνει την πειθαρχία αλλά και γνωρίζει καλά πώς να μιλήσει και να διαχειριστεί και ως σύνολο την ομάδα αλλά και κάθε παιδί ξεχωριστά σε διαφορετικές καταστάσεις. Είναι αυτός που δε σταματάει να μαθαίνει (νέες ασκήσεις, νέους τρόπους προπόνησης) ώστε να δείχνει και στα παιδιά καινούρια πράγματα για να μην καταντήσει βαρετή η καθημερινή προπόνηση. Είναι αυτός που ασχολείται ξεχωριστά με την «αδυναμία» του κάθε παίχτη και προσπαθεί να τον κάνει καλύτερο και να μετατρέψει την «αδυναμία» του σε δυνατό του στοιχείο…

Ποιος είναι ο ρόλος του ποδοσφαιριστή μέσα στην ομάδα;

Το να είσαι ποδοσφαιριστής είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Αποτελεί προνόμιο να συμμετέχεις στην ομάδα, όχι δικαίωμα. Πολύ σημαντικό οι παίκτες να μαθαίνουν την πειθαρχία. Να έχουν τον ρόλο τους μέσα στο γήπεδο, να το ακολουθούν για την ομάδα και όχι για τον εαυτό τους και να πειθαρχούν στο σύστημα της ομάδας, αλλά και στις εντολές του προπονητή τους. Οι ποδοσφαιριστές πρέπει να αποδεχθούν ότι θα σέβονται και θα περιφρουρούν τους κανόνες. Πρέπει να καταλάβουν, ότι δεν μπορούν να ακολουθούν μόνο τους κανόνες που τους αρέσουν, αλλά πρέπει να πειθαρχούν σε όλους τους κανόνες, ακόμα και αυτούς που δεν τους αρέσουν, επειδή σε αντίθετη περίπτωση δεν μπορούν να αποτελούν μέλη της ομάδας…

Ποιος είναι ο ρόλος των παραγόντων σήμερα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο;

Όπως σε όλους τους χώρους της κοινωνίας έτσι και σε αυτόν του ποδοσφαίρου υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι παράγοντες (με πολύ αγάπη για την ομάδα τους και ξεκάθαρη φιλοσοφία την οποία στηρίξουν μέχρι τέλους) και κάποιοι άλλοι οι οποίοι πολλές φορές μπερδεύουν τους στόχους και τις δυνατότητες τους με τις εφήμερες επιτυχίες τους. Πάντως οι άνθρωποι αυτοί, σε όποια περίπτωση και να ανήκουν, είναι ήρωες τέτοιες εποχές!

Πώς βλέπετε τις διαιτησίες φέτος;

Είναι πολύ βελτιωμένες τα τελευταία χρόνια! Θα ήθελα να πω ένα μπράβο στα παιδιά, διότι και αυτοί είναι άνθρωποι και έχουν το δικαίωμα να κάνουν λάθος. Βελτιώνεται σταδιακά το επίπεδό τους και η αλήθεια είναι και αυτό είναι ένα βασικό κομμάτι του ποδοσφαίρου. Μπορούν να βελτιώσουν και το ποδόσφαιρο των Ακαδημιών με την προσφορά τους και να δώσουν βάση στα μικρά πρωταθλήματα, σφυρίζοντας με την ίδια σοβαρότητα όπως θα σφύριζαν ένα μεγάλο παιχνίδι…

Αν υπήρχε ένα ματς από αυτά που έχασες, το οποίο θα ήθελες να ξαναπαίξεις, ποιο είναι;

Αυτό που χάσαμε με τους ΝΕΟΥΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ, στα μπαράζ ανόδου με τον ΑΡΗ ΑΜΦΙΑΛΗΣ! Πλήγωσε πολύ τον εγωισμό μας, έλειπαν τρεις βασικοί μας παίκτες και χάσαμε την άνοδο, αλλά συμβαίνουν αυτά, τι να κάνουμε…

Πιο δύσκολο, κύριε Κώτο, είναι να προπονείς πιτσιρικάδες ή έτοιμους ποδοσφαιριστές;

Σίγουρα με τα μικρά παιδιά είναι πιο δύσκολο, θέλει υπομονή. Στις μεγάλες ομάδες οι παίκτες είναι έτοιμοι και η δουλειά του προπονητή είναι ευκολότερη. Όπως και να έχει, αυτό που τονίζω σε όλους είναι να μην τα παρατάνε!

Πιστεύετε ότι πλέον δίνονται ευκαιρίες σε νέους παίχτες από τις ακαδημίες;

Πιστεύω όχι όσο θα θέλαμε, αλλά σιγά σιγά θα αλλάξει αυτή η νοοτροπία. Τώρα αυξάνεται ο αριθμός των μικρών ποδοσφαιριστών στις ομάδες. Παιδιά που δουλεύουν και έχουν διάθεση και θέληση μπορούν να φτάσουν σε υψηλό επίπεδο!

Τι «θυσίες» πρέπει να κάνει κάποιος αθλητής που θέλει να πετύχει κάτι καλό στο ποδόσφαιρο;

Όταν αγαπάς κάτι θεωρώ ότι η θυσία είναι κάτι δευτερεύον. Όμως επειδή τα παιδιά τη σημερινή εποχή έχουν πολλές υποχρεώσεις (σχολικές, εξωσχολικές, προσωπικές) θεωρώ ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι η σωστή διαχείριση του χρόνου τους. Θεωρώ ότι εάν τα παιδιά μπορέσουν να διαχειριστούν το χρόνο τους σωστά, τότε προλαβαίνουν να κάνουν ακόμα και τις βόλτες τους ή ότι άλλο τους αρέσει. Εάν λοιπόν η οικογένεια είναι αρωγός και στηρίζει τα παιδιά σε όλες τις επιλογές τους και αν τα παιδιά μάθουν να μοιράζουν σωστά το χρόνο τους, τότε προλαβαίνουν να πετύχουν όλους τους στόχους τους. Στον αθλητισμό και τη μάθηση δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης!

Συνήθως όταν η ομάδα δεν πάει καλά την «πληρώνει» ο προπονητής. Είναι ένα μεγάλο λάθος των συλλόγων αυτό;

Είναι κάτι που συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο και είναι λογικό τις περισσότερες φορές. Όλοι λένε πως δεν μπορείς να αλλάξεις τους ποδοσφαιριστές, οπότε αλλάζεις τον προπονητή. Αυτό που θα πρέπει να δίνουμε βάση είναι ο λόγος που φεύγει ένας προπονητής από την ομάδα. Υπάρχουν φορές που διώχνει τον προπονητή η διοίκηση χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, είτε τον θέλουν είτε όχι οι ποδοσφαιριστές. Δεν υπάρχει υπομονή στις ομάδες. Κανένας προπονητής δεν μπορεί να δείξει την δουλειά του σε μία βδομάδα και σε ένα μήνα. Αυτό γίνεται σε βάθος χρόνου και για να τον κρίνεις αν είναι καλός ή όχι θα πρέπει εσύ να έχεις οριοθετήσει τους στόχους. Αν οι διοικήσεις θέλουν «φωτοβολίδες», τότε σίγουρα και οι προπονητές θα φεύγουν σαν «φωτοβολίδες». Αν όμως οι διοικήσεις θέλουν οργάνωση και σωστή δουλειά, τότε πρέπει να έχουν και υπομονή. Ευχή μου να αφήσουν οι παράγοντες κάποια στιγμή τους ειδικούς ανθρώπους σε αυτή τη χώρα να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να ανακατεύονται σε τεχνικά θέματα στα οποία δεν έχουν γνώσεις…

Τι θα συμβουλεύατε εσείς τους νέους ποδοσφαιριστές;

Να δουλεύουν πολύ, να έχουν επιμονή και υπομονή και να μην τα παρατάνε ποτέ!

Tι θα συμβούλευες ένα νέο προπονητή;

Σ” όσους έχουν ψηλά το ποδόσφαιρο και το υπηρετούν με σεβασμό χωρίς έπαρση και αλαζονεία μία συμβουλή θα δώσω: »Να λέτε πάντοτε αλήθειες στους ποδοσφαιριστές και να τους κοιτάτε βαθιά μέσα στα μάτια!»

Τι θα αλλάζατε;

Θα άλλαζα την νοοτροπία εκείνων που δεν καταλαβαίνουν την πραγματική έννοια της λέξης «ερασιτεχνικό» ποδόσφαιρο…

Πώς περάσατε, κύριε Κώτο, την περίοδο της καραντίνας;

Σίγουρα έχει επηρεάσει πάρα πολύ κόσμο όλο αυτό που ζούμε με τον κορωνοϊό, έχουν αλλάξει συνήθειες οι περισσότεροι άνθρωποι. Εγώ προσπαθώ να περνάω τις ημέρες μου όσο πιο εποικοδομητικά γίνεται, εμπλουτίζοντας όσο περισσότερο μπορώ τις γνώσεις μου πάνω στο ποδόσφαιρο, διαβάζοντας βιβλία που αφορούν την προπονητική. Έμαθα μάλιστα και μια καινούρια λέξη, το webinar, από το seminar, το σεμινάριο που γίνεται διαδικτυακά. Παρακολουθώ τέτοια σεμινάρια και γενικά αφιερώνω πάρα πολύ χρόνο σε θέματα που αφορούν μεθόδους προπόνησης στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και διάφορους σχηματισμούς που χρησιμοποιούνται…

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Θέλω κάθε σεζόν που είμαι προπονητής να είναι καλύτερη από την προηγούμενη! Θέλω να εμφυσήσω στα νέα κυρίως παιδιά μια προπονητική και αθλητική παιδεία η οποία θα τα ακολουθεί σε όλη τους την ζωή… Θέλω να έχω πάντα απαντήσεις στις ερωτήσεις των αθλητών μου… Θέλω, μετά από πολλά χρόνια αν τύχει να με δουν στο δρόμο, να μην με αποφεύγουν αλλά να τρέξουν να με αγκαλιάσουν και να μου πουν «Ευχαριστώ!Ευχαριστώ για όλα όσα μου έμαθες! Για τις σωστές βάσεις που μου έδωσες ώστε να προχωρήσω και να γίνω καλός σε αυτό που αγαπάω! Να συνεχίσω να παίζω ποδόσφαιρο με χαρά!»

Κύριε Κώτο, σας ευχαριστούμε πολύ! Μακάρι να πετύχετε όλους τους στόχους σας και να έχετε πάντα επιτυχίες!

kwtos


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ