Εφημερίδα Κοινωνική

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΛΕΑΣ – Αποκλειστική συνέντευξη στην ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ: «Οι Έλληνες είμαστε ευλογημένοι – Μακάρι να φωτισθούν και οι πολιτικοί μας»

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΛΕΑΣ – Αποκλειστική συνέντευξη στην ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ: «Οι Έλληνες είμαστε ευλογημένοι – Μακάρι να φωτισθούν και οι πολιτικοί μας»
12 Ιουλίου 2019

Ο άνθρωπος που έβαλε το κλαρίνο στα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά «σαλόνια», μίλα στην εφημερίδα μας για τη λαμπρή διαδρομή του, τις μεγάλες καλλιτεχνικές συναντήσεις που είχε και καλεί τον κόσμο στην εκδήλωσή του στο ΒΕΑΚΕΙΟ, στις 24/7, στις 9.30, για να γιορτάσει μαζί του 40 ΧΡΟΝΙΑ προσφοράς στη μουσική.

*Συνέντευξη στον Απόστολο Καραμπερόπουλο και Κώστα Παναγιωτάκη

-Βασίλη, πώς θυμάσαι τα νεανικά σου χρόνια και τι ήταν αυτό που σε έκανε να αγαπήσεις το όργανο του κλαρίνου;

Φαντάζομαι λοιπόν και στην κοιλιά της μάνας μου θα άκουγα κλαρίνα. Γιατί όλοι είναι μουσικοί. Ο μπαμπάς μου ο Νίκος έπαιζε κλαρίνο, ο θείος μου ο Βασίλης, ο αδελφός μου ο Σαράντης Σαλέας – τραγουδιστής και τα παιδιά μου ο Νίκος και ο Σταμάτης κλαρίνο και βιολί. Το κλαρίνο είναι ένας έρωτας πολύ δυνατός! Κάποτε πήγαινα στο ωδείο – ένα χρόνο, αλλά επειδή άλλαζε το φύσημα (στην τεχνική) συνεχώς, προτίμησα το γλυκό και εκφραστικό φύσημα του πατέρα μου κι έτσι το ωδείο το παράτησα.

-Πότε ήρθε η επιτυχία στη ζωή σου και ποια ήταν αυτή;

Η καριέρα μου ξεκίνησε από τα πανηγύρια που τότε ήταν πολύ δύσκολα και απαιτητικά, όχι όπως σήμερα, γιατί έπρεπε να ξέρεις απίστευτα μεγάλο ρεπερτόριο. Από 11 χρόνων λοιπόν ήμουν επαγγελματίας, πολύ αδύνατο παιδί που μελετούσα αμέτρητες ώρες (όχι όπως τώρα…) που στην πορεία εξελίχθηκα και ήθελα αν θες από «ψώνιο» να ακουστώ, το ζήταγε η ψυχή μου! Μάλιστα έλεγα στη γιαγιά μου κάθε πρωί ότι θέλω να γίνω «έτσι», «έτσι» και πράγματι όλα μου τα όνειρα πραγματοποιήθηκαν. Στην πορεία έμπλεξα με τα λαϊκά και την Ελένη Βιτάλη, που είναι αδελφή μου σχεδόν, τον Πάριο, τον Νταλάρα, την Αλεξίου, τον Σταμάτη (Σπανουδάκη) και τον αγαπημένο μου Διονύση Σαββόπουλο, πολύ μεγάλη ώθηση για μένα και τον ευχαριστώ. Τα κομμάτια λοιπόν του Διονύση ήταν απαιτητικά και έπρεπε να διαβάζεις παρτιτούρα.

Ήρθε λοιπόν η Σοφία Μιχαλίτση από την Αθήνα (ΕΡΤ) στην Κύπρο να μου πάρει συνέντευξη (το λέω και ανατριχιάζω), γιατί δεν πίστευαν ότι μπορώ να συνοδεύσω τον Σαββόπουλο επειδή δεν διάβαζα νότες. Και στην δουλειά που κάναμε μαζί διαπίστωσες πόσο εύκολα τα παίρνω. Τώρα, Με τον Σταμάτη Σπανουδάκη κάναμε τα «Πέτρινα Χρόνια», «Γλυκύ μου Έαρ», «Αλέξανδρος» κ.ά, είμαστε κουμπάροι και ο γιος μου ο Σταμάτης πήρε το όνομά του λόγω του Σπανουδάκη. Στη συνέχεια ο Κραουνάκης με τον Νίκο Κούρτη της εταιρίας θα πήγαιναν να βρούνε τον Βαγγέλη Παπαθανασίου για να μου δώσει κομμάτια να παίξω. Δεν πρόλαβαν να τον βρούνε και έρχεται και με βρίσκει ο ίδιος με τον Αβραμόπουλο και τη γυναίκα του στο καμαρίνι μου στο Ηρώδειο για συγχαρητήρια! Και φεύγοντας μου λέει ο Βαγγέλης: Κύριε Σαλέα, μπορώ να έχω το τηλέφωνό σας; Νίκο, τους αγαπώ όλους αυτούς. Είναι και καλοί άνθρωποι.

Ο Βαγγέλης ας πούμε είναι ογκόλιθος μουσικός. Πάω στο σπίτι του και μου λέει «ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ»! Κάτι παρόμοιο με τον άλλο ογκόλιθο – μεγάλο μας συνθέτη που υπεραγαπάω Μίκη Θεοδωράκη! Ήρθε στο στούντιο, που έκανα τα τραγούδια του, σηκώνεται όρθιος και λέει: Βρε Βασίλη μου, λες και τα είχα γράψει για σένα. Δεν τα είχε σκεφτεί με κλαρίνο και έγινε αυτή η δουλειά. Και ένας άλλος πολύ πολύ αγαπημένος μου ο Μίμης Πλέσσας που με μαγεύει με το παίξιμό του, την ανθρωπιά του…

- Ποιες καλλιτεχνικές συναντήσεις θυμάσαι, αλλά και ποιος θα ήταν για σένα πρόκληση να συνεργαστείς;

Ο μόνος άνθρωπος ήταν ο Μάνος Χατζηδάκις. Όταν έπαιζα με τον Σπανουδάκη σε μία μπουάτ, στην πρόβα καθόταν όρθιος ο Μάνος και έβαλε τα κλάματα όταν έπαιζα τα «Πέτρινα Χρόνια». Τότε, με πλησίασε και μου έκανε πρόταση ο Χατζηδάκις να συνεργαστούμε και να κάνω ορχηστρικά τα κομμάτια του, που ήταν υπέροχα, τρυφερά, ρομαντικά και να τα κάνω όπως έκανα του Πλέσσα και του Θεοδωράκη και εγώ είπα τότε εντάξει από ευγένεια, αλλά μετά από μία βδομάδα του είπα: «όχι»! Γιατί; Γι’ αυτό έχω τύψεις! Γιατί έκανα δίσκο εκείνη την περίοδο με τον Σπανουδάκη και έμπαινα studio. Θα ήθελα όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου να το είχα κάνει. Μόνο αυτή η συνεργασία μου λείπει και θα φροντίσω με τα δικαιώματα που έχει ο γιος του Μάνου, να κάνω ένα Cd, γιατί του το χρωστώ από τότε. Και κάθε χρόνο θυμάμαι πως μου έστελνε ευχητήριες κάρτες.

-Βασίλη, ποια είναι η γνώμη σου για την σημερινή ελληνική πραγματικότητα;

Στενοχωριέμαι πάρα πολύ για τη φτώχεια, δεν έχει να φάει ο κόσμος, αλλάζω τα κανάλια γιατί είμαι ευαίσθητος, μακάρι να είχα τη δύναμη να βοηθήσω πολύ κόσμο. Μακάρι να φωτισθούν οι πολιτικοί μας και δεν θα μας αφήσουν έτσι και κυρίως ο Θεός, που οι Έλληνες είμαστε ευλογημένοι, όπως και η Ελλάδα μας!

Τελειώνοντας, αφού σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη φιλοξενία, ήθελα να σας καλέσω, τόσο εσάς όσο και όλο τον κόσμο, να γιορτάσουμε μαζί τα 40 ΧΡΟΝΙΑ προσφοράς μου στη μουσική, στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά την Τετάρτη 24 Ιουλίου 9.30 μ.μ.

afisa

 


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ