Εφημερίδα Κοινωνική

Βασίλειος Βενέτης: «Γιατί νοσεί το πολιτικό μας σύστημα»

Βασίλειος Βενέτης: «Γιατί νοσεί το πολιτικό μας σύστημα»
11 Ιουνίου 2019

*Γράφει ο Βασίλειος Παναγ. Βενέτης – Επίτιμος Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς-Επίτιμος Πρόεδρος Ταμείου Νομικών Επίτιμος Διδάκτωρ Παν. Πειραιώς Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Επίτιμος Πρόεδρος του Ηπειρ. Συνδέσμου Πειραιώς και της Αδελφότητος Λεπτοκαρυωτών Θεσπρωτίας και Επίτιμος Πρόεδρος του Ηπειρωτικού Συνδέσμου «Ο ΡΟΒΑΣ»

Παρατηρείται το φαινόμενο η πατρίδα μας να μη δύναται να παρακολουθεί την τρέχουσα κατάσταση στα υπόλοιπα κράτη –μέλη της Ευρώπης και όχι μόνον. Ευλόγως λοιπόν διερωτώμεθα. Μήπως υπεύθυνο είναι και το πολιτικό μας σύστημα;

Έκανα διάφορες σκέψεις επ’ αρκετό καιρό και κατέληξα, ότι τουλάχιστον πρέπει να τροποποιηθεί στα κάτωθι :

Α) ο βουλευτής να έχει μόνο δυο συνεχόμενες θητείες

Β) ο βουλευτής να μην υπουργοποιείται

Γ) οι υπουργοί να επιλέγονται μεταξύ των ικανοτέρων εκπροσώπων του οικείου αντικειμένου για δυο θητείες συνεχόμενες χωρίς να έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής στις βουλευτικές εκλογές.

Δ) οι γενικοί γραμματείς και οι γενικοί διευθυντές των διαφόρων φορέων να προέρχονται από άξιους υπαλλήλους καριέρας και

Ε) να μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών από 300 σε 200 .

Ειδικότερα για την πέμπτη περίπτωση ήτοι της μείωσης του αριθμού των βουλευτών αξίζει να επισημάνω αναλυτικότερα τα εξής :

Βάσει του ισχύοντος Συντάγματός μας : «Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους». Στη συνέχεια με το π.δ. 351/2003: «Ο αριθμός των βουλευτών σε ολόκληρη την επικράτεια ορίζεται σε τριακόσιους». Στη σημερινή κοινωνική και οικονομική δομή αλλά και πρωτοφανή οικονομική ΚΡΙΣΗ της η Ελλάδα μπορεί κάλλιστα να επιτυγχάνει τον στόχο της πολυφωνίας και της περιφρούρησης του Δικαίου και της Δημοκρατίας και με 200 αντί 300 βουλευτές. Η θέση αυτή προκύπτει ελέγχοντας τους βασικούς πόλους της ελληνικής κοινωνίας.

Η αύξηση του πληθυσμού τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη μείωση. Αυτό σημαίνει ότι οι απαιτήσεις των Ελλήνων στην καθημερινότητά τους έχουν περιορίσει αφενός τον χρόνο ενασχόλησης με την γέννηση και την ανατροφή των παιδιών λόγω των χρονοβόρων σε καθημερινή βάση επαγγελμάτων και των δυο πλέον συζύγων.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο ελληνισμός κινδυνεύει με δραματική μείωση και δυστυχώς όχι μακροπρόθεσμα με εξαφάνιση, εάν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, για να δοθούν κίνητρα για την αύξηση του μέσου όρου των παιδιών που γεννιούνται ανά οικογένεια.

Αρκεί να αναλογιστούμε ότι το 1970 μια μέση οικογένεια έκανε τρία παιδιά στη δεκαετία του 1980 δυο και στη χιλιετηρίδα του 2000 μόλις και μετά βίας ένα παιδί έως κανένα πολλές φορές.

Ταυτοχρόνως, η ανέχεια οδηγεί τη μέση Ελληνίδα, παντρεμένη και μη, στη λύση των αμβλώσεων και δυστυχώς η Ελλάδα κρατάει τα σκήπτρα στην Ευρώπη.

Από την άλλη πλευρά το κύμα της μετανάστευσης ενισχύεται με περιοδική αύξηση των δικών τους γεννήσεων, γεγονός που απειλεί παραπλεύρως το ελληνικό στοιχείο.

Πέραν τούτου πρέπει να αναλογιστεί κανείς την αλματώδη αύξηση του πληθωρισμού και την αντιστρόφως ανάλογη αύξηση του εισοδήματος.

Οι πενιχροί μισθοί, οι μειώσεις των συντάξεων και τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα για τον Έλληνα πολίτη είναι ο ένας εκ των λόγων για τους οποίους επιβάλλεται και η μείωση του αριθμού των βουλευτών. Μια αναλογιστική μελέτη θα μπορούσε να μας πείσει ότι η μείωση κατά εκατό βουλευτικές θέσεις σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες περικοπές των δαπανών των συνεργατών τους κ.λ.π. εξασφαλίζει την αποταμίευση ενός διόλου ευκαταφρόνητου ποσού ετησίως. Ενός ποσού που θα μπορούσε αφενός να χρησιμοποιηθεί για αξιοπρεπή επιδόματα σε πολύτεκνες οικογένειες και αφετέρου – με τη βελτίωση των μισθών – να υπάρξει, η δυνατότητα επιλογής να επανέλθει η γυναίκα στο ρόλο της μητρότητας.

Βεβαίως μια τόσο γενναία και ριζοσπαστική αλλαγή διατάξεων που έχουν βαθειά ιστορία στον τόπο μας και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατικής μας συνείδησης, είναι εξαιρετικά δύσκολη καθαρά όμως και μόνο από ψυχολογικής απόψεως καθώς από πρακτικής απόψεως μπορεί να γίνει απλώς με νέα νομοθετική διάταξη και δεν απαιτείται για να γίνει συνταγματική αναθεώρηση. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ένα κράτος μόλις και μετά βίας 10 εκατομμυρίων είναι πρόκληση η διατήρηση τριακοσίων βουλευτών όταν υπάρχουν προβλήματα πληθωρισμού, υπογεννητικότητας, ανεργίας, υγείας, παιδείας.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Απαιτείται πολιτικό κριτήριο και οξυδερκής ενατένιση του μέλλοντος του τόπου για να ληφθούν αποφάσεις που να δικαιώνουν τις προσδοκίες μας.

Πιστεύω απόλυτα με μια τέτοια αντιμετώπιση του όλου θέματος, το πολιτικό μας σύστημα θα ανακτήσει το πολιτικό του κύρος και οι πολίτες θα εμπιστεύονται απολύτως τους εκπροσώπους τους.

Και τελειώνω με το κλασσικό πλέον απόφθεγμα «ΘΑΡΣΕΙΤΕ ΧΡΗ ΤΑΧ’ ΑΥΡΙΟ ΕΣΕΤ’ ΑΜΕΙΝΟΝ και συμπληρώνω «Έλληνες άξιοι εκπρόσωποί μας στη Βουλή των Ελλήνων τολμήστε».

 

 


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ