Εφημερίδα Κοινωνική

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – Συμφωνία Πολιτών για τη Β’ Πειραιά- «Η Β’ Πειραιά πρέπει να αποκτήσει δύναμη και πρόσωπο προς τα έξω»

 Breaking News

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – Συμφωνία Πολιτών για τη Β’ Πειραιά-  «Η Β’ Πειραιά πρέπει να αποκτήσει δύναμη και πρόσωπο προς τα έξω»
30 Οκτωβρίου 2018

Τι λέει ο γνωστός δημοσιογράφος για το “think tank” που ίδρυσε για να στηρίξει τη ΝΔ στην περιφέρεια και για τα δημοσιεύματα που τον φέρουν ως υποψήφιο βουλευτή

*Συνέντευξη στον Απόστολο Καραμπερόπουλο

Είναι το όνομα των ημερών στη Β’ Πειραιά. Οι συνεχόμενες δράσεις του εδώ και 15 μήνες, οπότε και σχημάτισε το think tank «Συμφωνία Πολιτών για τη Β’ Πειραιά», μια πρόσφατη δημοσκόπηση που τον φέρνει πολύ υψηλά σε δημοφιλία και οι συχνές του τηλεοπτικές παρουσίες, έχουν δημιουργήσει ντόρο. Δεν είναι τυχαίο πως ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μαρκόπουλος ακούγεται πως είναι η κορυφαία επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές στη Β’ Πειραιά. Στο πλαίσιο αυτό κινήθηκε και η παρουσία του στενού του φίλου, τομεάρχη Μεταφορών και Υποδομών και βουλευτή Σερρών ΝΔ Κώστα Καραμανλή καθώς και της εξαδέλφης και διευθύντριας του πολιτικού γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη Κατερίνας Ονουφριάδου και πλήθους εκπροσώπων της ΝΔ, στα προ μίας εβδομάδας εγκαίνια του γραφείου του στο Περιβολάκι της Νίκαιας, παρουσία 600 και πλέον πολιτών. Εμείς δεν στεκόμαστε όμως σε όλα αυτά. Τον ρωτάμε για όλα και για όλους.

1

* Δημήτρη, να ξεκινήσουμε από το σημαντικότερο. Θα είσαι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές με τη ΝΔ; Πολλοί σε κατηγορούν για το ότι εδώ και μήνες έχεις αναλάβει δράση.

Απόστολε οι κατηγορίες και η καχυποψία ενδημούν στη χώρα. Η δημιουργία της «Συμφωνίας Πολιτών για τη Β’ Πειραιά» δεν σχετίζεται με τίποτε άλλο παρά με το αληθινό ενδιαφέρον για την περιφέρεια που εδώ και χρόνια ζω. Ως κάτοικος του Κορυδαλλού και με γυναίκα από τη Νίκαια, ως ένας άνθρωπος που παιδί έζησα στα Μανιάτικα και που ποτέ εδώ και 43 χρόνια δεν έφυγα από τον Πειραιά, ενεργοποιήθηκα κοινωνικά. Σύντομα διαπίστωσα πως στην περιφέρεια αυτή πρέπει να κοιτάξουμε πριν από όλα τις μεγάλες ανάγκες του κόσμου κι όχι την παραπολιτική. Το ξέρεις πως εδώ και χρόνια και πριν εμείς το κάνουμε, δεν είχε γίνει μια σοβαρή ημερίδα για τη Β’ Πειραιά και τα θέματα της; Τώρα αφού με ρωτάς για τη ΝΔ και την ενδεχόμενη υποψηφιότητα μου σου λέω πως εγώ ως δημοσιογράφος δεν κρύβω τις κομματικές μου προτιμήσεις. Τολμώ να πω ότι είμαι Νεοδημοκράτης, όπως εξάλλου πολλοί συνάδελφοι από την αριστερά δηλώνουν μέλη ή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ. Γιατί δηλαδή είναι κακό να είσαι ΝΔ και καλό να είσαι δημοσιογράφος του άλλου χώρου όπως κατά καιρούς ήταν ο Γιάνναρος, ο Κουναλάκης ακόμα και ο Γλέζος ή ο Μπογιόπουλος; Γιατί όλα είναι οκ με τον Φίλη, τον Ξυδάκη, την Καββαδία ή τον Κυρίτση και οι δημοσιογράφοι της δικής μας παράταξης πρέπει να κρυβόμαστε; Όμως εάν θα είμαι υποψήφιος βουλευτής το γνωρίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και δεν είναι της παρούσης.

* Θα σε ενδιέφερε δηλαδή η κάθοδος στις επόμενες εκλογές.

Είμαι ενεργός πολίτης, είμαι μαχητικός σε ό,τι κάνω κι όντως με ενδιαφέρουν τα κοινά. Είμαι επίσης ένας Πειραιώτης με δυνάμεις, με επαφές με σοβαρές προσωπικότητες. Όμως επαναλαμβάνω. Κάθε πράγμα στον καιρό του.

* Ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις σου;

Αγώνας, αγώνας, αγώνας. Μάχη για τις γειτονιές της Β’ Πειραιά, σύνθεση προτάσεων, ενημέρωση των πολιτών. Ξέρεις, με θλίβει που η ΝΔ στην περιοχή δεν έχει φωνή στα κεντρικά ΜΜΕ. Όταν βούλιαξε το πλοίο στη Σαλαμίνα εκτός της Δημάρχου του νησιού κυρίας Νάνου, δεν υπήρχε εκπρόσωπος να επικοινωνήσει την αγωνία των πολιτών της περιφέρειας. Το ίδιο έγινε με το παρ’ ολίγον λουκέτο της Πίτσος στου Ρέντη. Προσωπικά ανέλαβα μαζί με το συνδικάτο να επικοινωνήσουμε το θέμα. Αυτό το βάρος αναγκαστικά κι απουσία εκπροσώπου, το σήκωσα εγώ ως κάτοικος της περιοχής κι ως δημοσιογράφος – τηλεοπτικό πρόσωπο. Η Β’ Πειραιά λοιπόν πρέπει άμεσα να αποκτήσει πρόσωπο προς τα έξω. Να βρει μια νέα ΔΥΝΑΜΗ. Να πάψει να βολεύεται με τη μετριότητα. Χρειάζεται πολιτικά πρόσωπα αιχμής κι όχι μικροδιεκπεραιωτές μιας μιζέριας. Έρχεται η ώρα λοιπόν για την ανατροπή αυτή. Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει για το λαό όταν αύξησε τον ΕΝΦΙΑ στο Κερατσίνι, το Πέραμα, τη Δραπετσώνα, τον Αγ. Ι. Ρέντη ή τη Νίκαια. Δεν μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να μιλάει για οικολογία όταν άφησε τη Σαλαμίνα στην τύχη της στο πρόσφατο ναυάγιο κι όταν η περιοχή μαστίζεται από την υψηλότερη ανεργία στους νέους.

* Η κινητικότητα σου αυτή ποιας υποδοχής έτυχε;

‘Όταν ξεκίνησε την πορεία στη Β’ Πειραιά με ανοικτές εκδηλώσεις, με έκδοση εφημερίδας στήριξης της ΝΔ και με την κατάθεση για πρώτη φορά συγκεκριμένων προτάσεων, άκουσα πολλά. Τα περισσότερα ήταν θετικά, καθώς εγώ και οι συνεργάτες μου κάναμε πράγματα που έλειπαν εδώ και χρόνια. Υπήρξαμε κάτι σαν τη βροχή που πέφτει μετά από χρόνια ξηρασίας καθώς προτείναμε λύσεις. Άλλα πάλι ήταν αστεία ή ψευδή. Λες κι ορισμένοι θεωρούν την περιοχή χωράφι τους και θεώρησαν πως μπήκα σε αυτό. «Έμαθα» λοιπόν (σ.σ. γελάει) πως δεν μένω στον Κορυδαλλό. Θυμάμαι πως κάποιοι φώναζαν «καλώς ήλθαν τα Κολωνάκια» ή πως μένω στα βόρεια προάστια. Μόλις καταρρίφθηκε αυτό, άρχισαν οι απρέπειες. Πως τάχα έχω χωρίσει με τη σύζυγο μου και πως όλα τα κάνω για να «φτιάξω το προφίλ του οικογενειάρχη» (σ.σ. συνεχίζει να γελάει). Μετά είπαν πως ήμουν μέλος του ΠΑΣΟΚ. Όμως ποτέ δεν υπήρξα κάτι τέτοιο, ποτέ δεν είχα τέτοια κομματική ταυτότητα. Στα χρόνια του σημιτικού ΠΑΣΟΚ παρακολούθησα το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης καθώς διέβλεπα από τα τέλη του ’90 το μείζον πρόβλημα που θα επέφερε η μεταφορά θέσεων εργασίας από την Ευρώπη σε άλλες οικονομίες όπως αυτές της φθηνής σε εργατικά χέρια Ασίας. Τότε ένας ετερόκλητος συνδυασμός ακτιβιστών που εκτείνονταν από την αριστερά έως τη Δεξιά συμμετείχαν σε δράσεις προβληματισμού για το που πηγαίνουν τα πράγματα. Αυτή την κατάσταση παρακολούθησα. Θα θυμούνται ορισμένοι πως με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου αντιπαρατέθηκα. Γνωστό είναι ότι έφθασα έως και τις αίθουσες των δικαστηρίων για αποκαλύψεις της τότε εποχής. Παράλληλα, ποτέ δεν έκρυψα τη δικαστική διαμάχη που είχα με τον τότε υπουργό Ναυτιλίας και βουλευτή Β’ Πειραιά Γιάννη Διαμαντίδη.

* Η ΝΔ όμως δεν χρειάζεται διεύρυνση;

Θα πρέπει να είμαι ξεκάθαρος. Τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ που επιζητά πολιτική αλλαγή, τον μεταρρυθμιστικό κόσμο που ήδη παρακολουθεί τη ΝΔ του Κυριάκου και θεωρώ πως μαζικά θα τη στηρίξει καθώς θέλει να φύγει ο λαϊκιστής Αλέξης Τσίπρας τον ξεχωρίζω. Δεν τον χαρίζω στον Αλέξη Τσίπρα. Η ΝΔ πρέπει στρατηγικά να στραφεί στο κέντρο. Και κόσμο από το Ποτάμι θέλω. Το μέτωπο κατά του λαϊκισμού οφείλει να είναι πλατύ. Να επιστρέψουν και όσοι πλανήθηκαν από τους ΑΝΕΛ. Και για να το ολοκληρώσω και να δώσω το δικό μου στίγμα: προσωπικά πιστεύω στη λαϊκή Νέα Δημοκρατία. Στην παράταξη που εκφράζει το κοινωνικό κέντρο έως και την πατριωτική Δεξιά. Προσωπικά, γοητεύτηκα από την τεράστια πολιτική φυσιογνωμία του Κωνσταντίνου Καραμανλή και μετά από μια περίοδο αναζήτησης, κατέληξα πως αυτό χρειάζεται η χώρα. Ο Καραμανλής υπήρξε ένας 100% λαϊκός πολιτικός που έφερε τη χώρα στον πυρήνα της Ευρώπης. Ένας πολιτικός συναρπαστικός και προερχόμενος από τα «κάτω». Πιο μετά ανακάλυψα και την αξία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ενός ειλικρινή πολιτικού που είπε πράγματα που αποδεικνύονται σήμερα και τον οποίο τολμώ να πω ότι στην εποχή του τον είχα αδικήσει. Αν είχε περισσότερο χρόνο, η χώρα μας θα ήταν διαφορετική. Σε ό,τι αφορά τον Κώστα Καραμανλή, πιστεύω πως υπήρξε οραματιστής, άνοιξε δρόμους τους οποίους σήμερα απολαμβάνουμε. Πρώτος είδε τις ευκαιρίες στην Κίνα ή τη Ρωσία, ενώ έκανε την πρώτη αποκρατικοποίηση (αυτήν της Ολυμπιακής) πράγμα καθόλου εύκολο τότε. Ο Καραμανλής έμεινε στη συνείδηση του Έλληνα ως ένας καθαρός πατριώτης. Τέλος έχοντας μια προσωπική φιλία με τον Αντώνη Σαμαρά πιστεύω πως η ιστορία του επιφυλάσσει πολύ θετική αναφορά. Μας κράτησε στην Ευρώπη κι αυτό ήταν η μεγάλη του, πατριωτική συνεισφορά. Η Νέα Δημοκρατία για εμένα λοιπόν υπήρξε μια επιλογή ώριμη. Όχι μια επιλογή βολέματος ή συνήθειας.

* Μίλησες πριν για ορισμένους που βλέπουν τη Β’ Πειραιά ως «χωράφι» τους. Εννοείς τους Γιάννη Τραγάκη και Τάσο Νεράντζη;

Σε πολιτικούς με τόσο μακρόχρονη διαδρομή οφείλω σεβασμό. Πολλοί θα εύχονταν να αρχίσουν τα μεταξύ μας πυρά. Και κυρίως οι λαϊκιστές της αντίπερα όχθης. Όταν οι πολίτες έχουν τιμήσει και τους δυο με τόσες εκλογές, η δική μου κουβέντα περισσεύει. Κι επειδή δεν αποφεύγω την ερώτηση θα σου πως ορισμένα κατώτερα στελέχη κι όχι οι Νεράντζης και Τραγάκης, κάποιοι ασήμαντοι μικροπαραγονταραίοι παλιάς κοπής που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την πολιτική από την παραπολιτική δημιούργησαν προβλήματα. Όμως εμείς είμαστε εδώ για τα μεγάλα. Κι αυτά είναι οι προτάσεις για 10.000 νέες θέσεις εργασίας στη Β’ Πειραιά, για ανάπτυξη της Σαλαμίνας και των υποδομών της, για τη δημιουργία μαρίνων εκεί και στο Πέραμα. Όταν κάποιοι ασχολούνται με τα μικρά, εμείς απαντάμε με όραμα και γνώση. Για το πώς θα δημιουργηθεί μουσείο Μικρασιατικού, Ποντιακού και Μανιάτικου Πολιτισμού, για την αναβάθμιση της ναυπηγοεπισκευής, για την ουσιαστική σχέση πειραϊκής κοινωνίας και Cosco, για την αύξηση της αστυνόμευσης, για την αποτροπή να γίνει η περιοχή ένα απέραντο hot spot. Μιλάμε για μια Β’ Πειραιά των ευκαιριών και των επενδύσεων. Για το πως θα κάνουμε τις πειραϊκές start up επιχειρήσεις. Δεν μας απασχολεί το πολιτικό μικρονταραβέρι. Αυτά κι άλλα έφεραν την παράταξη χαμηλά. Στο ιστορικό χαμηλό του 18%. Κι οπωσδήποτε δεν είμαι εγώ που φταίω για αυτό το ποσοστό. Ούτε δίχασα, ούτε θα διχάσω λοιπόν.

* Καλά όλα αυτά που λες, όμως ποια θα είναι η γνώμη σου εάν είναι τελικά υποψήφιοι στις επόμενες εθνικές εκλογές;

Αυτό δεν είναι δικό μου θέμα. Είναι δικό τους και του κόμματος. Πάντως για να το ξεκαθαρίσω, σέβομαι και τους δύο. Δεν είμαι οπαδός του …χάσματος γενεών. Ο Γιάννης Τραγάκης υπήρξε ένας πολιτικός με επαφή με τον κόσμο. Προσωπικά έχω μείνει σε ό,τι ο ίδιος είχε πει. Πριν από ένα χρόνο θυμάμαι πως δημόσια είχε ανακοινώσει την αποχώρηση του από την πολιτική. Τώρα εάν θέλει να είναι ξανά υποψήφιος, αποτελεί αμιγώς δικό του κι όχι δικό μου θέμα. Αν έχει κάτι φρέσκο να πει, αν έχει τη δύναμη και το κουράγιο να εκπροσωπήσει τον λαό της περιφέρειας που έχει πιεστικές πλέον απαιτήσεις και τα θέλει «όλα εδώ και τώρα», είναι δικό του θέμα και λόγος δεν μου πέφτει. Για τον γιο του δε που κόπηκε από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ, τον Τάκη, σας λέω πως τα παιδιά μας πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο κι έχω προσωπικά θετική άποψη. Αν και πολιτικά ποτέ δεν τον έχω ακούσει ώστε να κρίνω τις απόψεις του, θεωρώ πως είναι ένας αξιόλογος οικογενειάρχης. Θα τον ήθελα στην εκλογική μάχη πάντως, ώστε να διαπιστώσω ποιες είναι οι θέσεις και οι προτάσεις του.

* Κάποιοι λένε πως «φλερτάρεις» με το κοινό του Τάσου Νεράντζη

Ο Τάσος Νεράντζης είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο. Υπήρξε ο μοναδικός υπουργός που η παράταξη ανέδειξε. Πολιτικός διαφορετικής τοποθέτησης από τον Γιάννη Τραγάκη, άφησε το δικό του στίγμα. Τον σέβομαι πολύ. Θα ήθελα να τον δω σε ρόλο γιατί έχει να προσφέρει. Ξέχωρα από πρόσωπα όμως, πάγια άποψη μου είναι πως η Β’ Πειραιά οφείλει να έχει στα επόμενα χρόνια πολιτική προσωπικότητα που θα πρωταγωνιστήσει για να φέρει την περιοχή στο επίκεντρο. Στην πρώτη γραμμή. Να βγάλει τους δικούς της «γαλάζιους» Δημάρχους σε μια περιοχή με έντονη αριστερή παρουσία και να έχει υπουργικές παρουσίες που θα τη βοηθήσουν. Ξέρετε, έχω μια άποψη αποκρυσταλλωμένη για τη Β’ Πειραιά. Μεταπολεμικά το πρόταγμα ήταν η διατήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς η ανάπτυξη που εξασφαλίστηκε είχε δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Το ζητούμενο δεν ήταν λοιπόν η απασχόληση αλλά τα κοινωνικά κι εργασιακά κεκτημένα. Σε αυτόν τον τομέα η αριστερά είχε ρόλο διεκδικητικό και κυριάρχησε στην περιφέρεια μας. Τώρα που χάνονται θέσεις εργασίας, το ζητούμενο είναι να ανοίξουν νέες. Να βρεθούν δουλειές. Αυτή δεν είναι μια δουλειά της αριστεράς. Αυτή είναι δουλειά του πολιτικού φιλελευθερισμού, με ανθρώπινο, κοινωνικό και λαϊκό πρόσωπο. Άρα το μέλλον στη Β’ Πειραιά είναι κεντροδεξιό. Κρατήστε αυτό που σας λέω.

Γνωρίστε τον… Δημήτρη Μαρκόπουλο

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι 43 ετών κι αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα. Δημοσιογραφεί από το 1995 και το 2010 βραβεύτηκε ως ο κορυφαίος Έλληνας οικονομικός δημοσιογράφος από το Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθ. Μπότση. Ευρύτερα γνωστός έχει γίνει από τη συμμετοχή του ως πολιτικός σχολιαστής στην τηλεόραση σε ΣΚΑΪ, ΑΝΤΕΝΝΑ, ΕΡΤ, Epsilon κ.ά. Έχει δύο παιδιά και ζει στον Κορυδαλλό.


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Swiffy Output
Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ