Εφημερίδα Κοινωνική

Παράλληλη στήριξη στην ειδική αγωγή παιδιών με αυτισμό

 Breaking News

Παράλληλη στήριξη στην ειδική αγωγή παιδιών με αυτισμό
26 Ιουλίου 2016

Η Βουλευτής Α΄ Πειραιά και Νήσων κ. Ελένη Σταματάκη καταθέτει αναφορά το έγγραφο με τίτλο «Παρατηρήσεις και αιτήματα σχετικά με την ειδική αγωγή παιδιών με αυτισμό (ΚΕΔΔΥ, ειδικοί βοηθοί)», της κ. Παρασκευής Νάνου, η οποία είναι εκπαιδευτικός και μητέρα παιδιού με αυτισμό, που αναφέρεται στη διαδικασία αξιολόγησης από τα ΚΕΔΔΥ, τη λειτουργία των Ειδικών Γυμνασίων και την ανάγκη να υπάρχει δυνατότητα ιδιωτικής παράλληλης στήριξης ή ειδικού βοηθού σε μονάδες ειδικής αγωγής. 

Επίσης κάνει αναφορά στην Εθνική Ομοσπονδία για τα Δικαιώματα του Αυτιστικού Φάσματος (Ε.Ο.Δ.Α.Φ.) προς το Υπουργείο Παιδείας, από την οποία προκύπτει ότι το αίτημα της μητέρας για ιδιωτική παράλληλη στήριξη στα ειδικά Γυμνάσια, Λύκεια και ΤΕΕ αποτελεί και πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας, το οποίο έχουν υποβάλει με επίσημες νομοθετικές προτάσεις. Η άρνηση ικανοποίησης του αιτήματος αποτελεί παραβίαση του Δικαιώματος στην Εκπαίδευση και σχετικών διεθνών συμβάσεων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει υπογράψει η χώρα μας.

Ακολουθεί το έγγραφο της κ. Νάνου Παρασκευής και το έγγραφο της ΕΟΔΑΦ:

Ονομάζομαι Νάνου Παρασκευή και είμαι εκπαιδευτικός (με 23 χρόνια υπηρεσία) και μητέρα ενός αγοριού με αυτισμό 14 ετών. Η Προσπάθεια μας, η δικιά μου και του συζύγου μου για βελτίωση του παιδιού μας έχει ξεκινήσει από την ηλικία των 2 ετών με πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης ,λογοθεραπεία εργοθεραπεία, αισθητηριακή ολοκλήρωση και συνεχίζεται ακόμα και τώρα.

Προχωρώντας θέλω να αναφερθώ σε κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σχετικά με την εκπαίδευση του παιδιού μας.

1) ΚΕΔΔΥ: Επειδή αυτισμός ξέρετε ότι σημαίνει έλλειψη επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης (απαραίτητη για την σωστή αξιολόγηση) είναι ύψιστης σημασίας κατά την αξιολόγηση, η σχέση του παιδιού με τον αξιολογητή. Κάτι τέτοιο είναι ανύπαρκτο στις αξιολογήσεις των ΚΕΔΔΥ, πράγμα που οφείλεται στο γεγονός ότι γίνονται μόνον δύο (2) αξιολογητικές συνεδρίες, ελάχιστες για να δημιουργηθεί η απαραίτητη σχέση. Το δεύτερο πρόβλημα εδώ αφορά το χώρο: το παιδί με αυτισμό χρειάζεται σταθερό και γνωστό χώρο για να ανταποκριθεί σε μια αλληλεπίδραση με ένα ενήλικα. Αυτό είναι ανέφικτο, από τη στιγμή που οι αξιολογήσεις διεξάγονται στο άγνωστο γραφείο του αξιολογητή.

Ταυτοχρόνως, απαγορεύεται στους γονείς των παιδιών να παρίστανται στην αξιολόγηση, πράγμα το οποίο θα επέτρεπε την μείωση του υπερβολικού στρες που βιώνουν τα παιδιά την ώρα εκείνη, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες μιας ορθότερης αξιολόγησής τους.

Εφιστώ την προσοχή σας στο εξής: στα ΚΕΔΔΥ τα παιδιά αξιολογούνται σύμφωνα με το τεστ WISC το οποίο δεν είναι σταθμισμένο για τον αυτισμό.

Αντίθετα, τα παιδιά αυτά παρακολουθούνται από παιδικής ηλικίας από γιατρούς (παιδοψυχιάτρους-παιδονευρολόγους) δημοσίων νοσοκομείων που γνωρίζουν καλά τα παιδιά και την εξέλιξή τους και είναι κατάλληλοι να συμβουλεύσουν τους γονείς. Επίσης, κατάλληλες συμβουλές μπορούν να δώσουν και οι ειδικευμένοι στον αυτισμό ψυχολόγοι-λογοθεραπευτές-ειδικοί παιδαγωγοί των ιδιωτικών κέντρων που και αυτοί γνωρίζουν καλά τα παιδιά.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γιατί πρέπει μόνον τα ΚΕΔΔΥ να έχουν αποφασιστικό ρόλο για την εκπαίδευση των παιδιών μας και να μην λαμβάνεται υπόψη η γνώμη των ειδικών των δημοσίων νοσοκομείων αλλά και των γονέων, που γνωρίζουν τα παιδιά τους καλύτερα από τον καθένα, όσον αφορά την επιλογή του κατάλληλου σχολικού πλαισίου.

2) Το επόμενο θέμα αφορά την λειτουργία των Ειδικών Γυμνασίων. Πρόκειται για σχολεία που υπολειτουργούν αφού οι εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται περίπου τον Δεκέμβριο και στελεχώνονται με εκπαιδευτικούς που έχουν κάποιες γνώσεις ειδικής αγωγής αλλά καμιά εξειδίκευση συνήθως στον αυτισμό. Κατ’ αναλογία, θα επιτρέπατε να σας χειρουργήσει ο παθολόγος που διέγνωσε ένα πρόβλημά σας; Επιπροσθέτως, υπάρχει άρνηση των σχολείων αυτών να δεχτούν τους ειδικούς βοηθούς με γνώσεις στον αυτισμό που προτείνουν οι γονείς. Η επιστημονική υπεύθυνη Αναστασία Βλάχου Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Π.Τ.Ε.Α. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όμως, αναφέρει: «Η μετάβαση των μαθητών με αναπηρία από την πρωτοβάθμια (Α/θμια) στη δευτεροβάθμια (Β/θμια) εκπαίδευση αποτελεί μια κρίσιμη και συχνά στρεσσογόνο διαδικασία, η οποία είναι πιθανό να επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στους τομείς της ακαδημαϊκής επίδοσης και της ψυχοκοινωνικής τους προσαρμογής. Η μείωση των αρνητικών επιπτώσεων και η επιτυχημένη προσαρμογή των μαθητών στο νέο εκπαιδευτικό πλαίσιο και στις απαιτήσεις του, επηρεάζονται σημαντικά από το βαθμό ενδοσχολικής υποστήριξης που αυτοί λαμβάνουν».

3) Ταυτόχρονα τα παιδιά αυτά καλούνται να αντεπεξέλθουν σε ύλη από τα βιβλία της γενικής αγωγής, που είναι δυσνόητα, και περιλαμβάνει διαγωνίσματα και εξετάσεις. Αναπόφευκτα, λοιπόν, η πλειονότητα των παιδιών με αυτισμό μέσα σε αυτές τις συνθήκες των ειδικών σχολείων χειροτερεύει και σταδιακά καταρρέει.

Άρα, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η είσοδος στα ειδικά γυμνάσια των ειδικών βοηθών με γνώσεις στον αυτισμό, ώστε να βοηθηθούν τα παιδιά μας να κοινωνικοποιηθούν και να αναπτυχθούν ψυχικά και γνωστικά. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να έχουν μια όσο το δυνατό φυσιολογική ζωή.

 


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ