Εφημερίδα Κοινωνική

Η βουλευτής Β Πειραιά της Ένωσης Κεντρώων Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου αποκλειστικά στην Κοινωνική: Ξεχάστε τους βουλευτές των κλειστών γραφείων. ΕΔΩ, ήρθα να κάνω έργο

 Breaking News

Η βουλευτής Β Πειραιά της Ένωσης Κεντρώων Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου αποκλειστικά στην Κοινωνική: Ξεχάστε τους βουλευτές των κλειστών γραφείων. ΕΔΩ, ήρθα να κάνω έργο
31 Μαρτίου 2016

Αποφασιστική, ενημερωμένη, προσιτή, δυναμική. Τέσσερις λέξεις που χαρακτηρίζουν την Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου. Από την πρώτη επικοινωνία που είχαμε μαζί της καταλάβαμε ότι δεν πρόκειται για ακόμη μία τυχαία παρουσία στη σειρά «εμφανίσεως» της πολύπαθης Β΄Πειραιά. Πρόκειται για την «στρατηγική» επιλογή του Βασίλη Λεβέντη να φέρει την Ένωση Κεντρώων κοντά στις λαϊκές οικογένειες της περιοχής. Η ίδια έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, έστησε το βουλευτικό «παρατηρητήριό» της στο Περιβολάκι, στη Νίκαια. Εκεί την συναντήσαμε επί το έργον…

κα Μεγαλοοικονόμου, πείτε μας κάποια στοιχεία για εσάς, μιας και είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνεται στην εφημερίδα μας.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία στην εφημερίδα σας. Για όσους λοιπόν δεν με ξέρουν, αυτό που θα ήθελα να πω είναι πως είμαι γέννημα θρέμμα Πειραιώτισσα. Γεννήθηκα στην Αγία Σοφία του Πειραιά. Ο πατέρας μου ήταν ανάπηρος πολέμου. Τελείωσα το Ράλλειο και σπούδασα Λογιστικά και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Παντρεύτηκα, έκανα μια μεγάλη οικογένεια με 3 παιδιά και 4 εγγόνια.

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τα κοινά;

Ήταν μια επιλογή ζωής. Από μικρή έχω περάσει δύσκολες καταστάσεις και βρέθηκα κοντά σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Ένιωσα λοιπόν ότι έπρεπε με κάποιο τρόπο να προσφέρω. Να αγωνιστώ για να αλλάξουν τα πράγματα. Πάντα το σκεφτόμουν, όμως οι υποχρεώσεις μου, οικογενειακές και επαγγελματικές, με κρατούσαν πίσω. Ο χρόνος και ο τρόπος που αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά ήταν συνειδητή επιλογή.

Και γιατί με την Ένωση Κεντρώων; Το ρωτάω αυτό γιατί πολλοί θεωρούν ότι το συγκεκριμένο κόμμα ήταν το «εύκολο μονοπάτι» για να μπει κάποιος στη Βουλή.

Για εμένα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Με τον Βασίλη Λεβέντη μας συνδέει φιλία ετών. Ο ίδιος είδε πόσο αγωνίστηκα στη ζωή μου. Ακόμα και όταν η οικογένειά μου πέρασε δύσκολες στιγμές, αγωνίστηκα από την αρχή και βγήκα νικητής. Πήγα συνειδητά στην Ένωση Κεντρώων για τις θέσεις που εκπροσωπεί.

Γιατί στη Β’ Πειραιά;

Είναι η περιφέρεια που έχει την πιο άμεση επαφή με τον κόσμο. Τον απλό κόσμο, τις φτωχιές οικογένειες. Αλλά και μια περιφέρεια με μεγάλες ανάγκες και διευρυμένο πεδίο δράσης. Συνεπώς, αποτελεί τιμή για μένα ότι το κόμμα επέλεξε να «κατέβω» εδώ. Για μένα η Β’ Πειραιά είναι μια μεγάλη πρόκληση.

Αναλάβατε καθήκοντα, ομολογουμένως, σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία. Δεν φοβάστε το πολιτικό ρίσκο;

Δεν φοβήθηκα και δεν φοβάμαι. Όταν είσαι στον πυρήνα των αποφάσεων, νιώθεις δύναμη, όχι φόβο. Δύναμη να αλλάξεις τα κακώς κείμενα… Φόβο και ανησυχία νιώθεις όταν τα παρακολουθείς εξ’ αποστάσεως και δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον. Με ρώτησαν αμέσως μετά τις εκλογές: “Πώς νιώθετε τώρα που εκλεχθήκατε βουλευτής;”. Απάντησα: “Σαν νέα μητέρα”. Νιώθω μια απέραντη ευτυχία αλλά ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη.

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι η Ένωση Κεντρώων θα έχει διάρκεια και δεν θα «ξεφουσκώσει» όπως συνέβη με άλλα κόμματα-εκπλήξεις;

Έχουμε γερές βάσεις. Καταρχήν, η εμπειρία του προέδρου μας, που εδώ και 25 χρόνια μάχεται απτόητος, ακόμη και μόνος του. Χωρίς τις πλάτες κανενός. Χωρίς τη συνεργασία των ΜΜΕ. Αν δείτε τα βίντεο εκείνης της εποχής θα παρατηρήσετε ότι αυτά που έλεγε τότε ο κ. Λεβέντης, σήμερα επιβεβαιώνονται. Επιπλέον, έχουμε ξεκάθαρο λόγο. Αποφασίσαμε εξ’ αρχής να μείνουμε πιστοί στις αρχές και στις αξίες μας. Ακόμη και όταν μας έγινε πρόταση να πάμε στο πλευρό άλλων κομμάτων, εμείς επιλέξαμε αυτό που θεωρήσαμε σωστό. Να μην αλλάξουμε τα πιστεύω μας, την πορεία μας. Όλα αυτά και κυρίως όμως η εμπιστοσύνη του λαού, μας κάνει να μην παρεκκλίνουμε των λόγων και των στόχων μας. Αυτό ο κόσμος το βλέπει και το αξιολογεί.

 Ωστόσο, ζητάτε οικουμενική κυβέρνηση…

Βεβαίως. Προσέξτε όμως, δεν ζητάμε ούτε υπουργεία, ούτε αξιώματα. Θέλουμε να συνεισφέρουμε στην χάραξη της πορείας της χώρας. Μιας κοινής πορείας με γερές βάσεις. Που ο καθένας θα έχει το ρόλο του. Που δεν θα «μετράμε» κάθε φορά αν βγαίνουν τα νούμερα των βουλευτών… Που δεν θα «τραβάει» το ένα κόμμα πίσω το άλλο…

Και τι διαφορά θα έχει η «οικουμενική» αυτή κυβέρνηση με την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» και άλλες ανάλογες λύσεις που κρίθηκαν «λίγες» ή «προσωρινές» κατά το πρόσφατο παρελθόν;

Ζητάμε κυβέρνηση τεχνοκρατών στην πράξη. Με ανθρώπους που ξέρουν το αντικείμενο. Με επιστήμονες. Το παράδειγμα του Παπαδήμου ήταν σωστό σαν επιλογή, υστερούσε όμως σε δομές και σε χρόνο. Αφενός δεν άφησαν τον ίδιο να κάνει τη δουλειά του όπως έπρεπε, αφετέρου εξακολουθούσε και ήταν «αγκιστρωμένος» σε κομματικά πρόσωπα το καθένα από τα οποία χάραζε τη δική του πολιτική κατά το συμφέρον του…

Μια τέτοια κυβέρνηση όμως, χωρίς εκλογές, θα έχει τη λαϊκή εντολή;

Ναι, εφόσον θα αποτελεί κοινή συμφωνία αιρετών προσώπων, εκλεγμένων δημοκρατικά από τον Ελληνικό Λαό.

Τι σας ζητάει ο κόσμος, στην καθημερινή επαφή που έχετε μαζί του;

Ο ρόλος ενός τοπικού βουλευτή είναι να αφουγκράζεται τον παλμό της κοινωνίας του και να μεταφέρει ανάγκες, προβλήματα με στόχο την επίλυσή τους. Εγώ από την πρώτη στιγμή επέλεξα να βγω στις γειτονιές. Να μην κλείνομαι σε γραφεία. Καταγράφω συνεχώς πράγματα. Από τα απλά τα καθημερινά μέχρι τα πιο σύνθετα. Κυρίαρχα όλων όμως είναι η ανεργία και οι οικονομικές δυσκολίες. Υπάρχουν οικογένειες που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τις υποχρεώσεις τους. Παιδιά που πεινάνε στα σχολεία. Μανάδες που ζητούν βοήθεια. Δεν μπορείς να κλείσεις τα αυτιά σε όλα αυτά. Πεισμώνεις και παλεύεις για το καλύτερο.

Να φανταστώ έχετε στο πλευρό σας και τους τοπικούς φορείς;

Πήγα σε όλους τους δήμους της περιφέρειάς μου και ζήτησα από τους δημάρχους να κάνουν καταγραφή των προβλημάτων τους. Να μου υποδείξουν τις άπορες οικογένειες. Ζήτησα πληροφόρηση από τους διευθυντές των σχολείων. Μίλησα με τους Μητροπολίτες Νίκαιας, Μεγάρων, Πειραιά, αλλά και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Κατέβηκα στον ΟΛΠ, είδα τους εργαζόμενους και τις συνθήκες εργασίας τους. Επικοινωνώ με τοπικούς συλλόγους, πηγαίνω όπου μπορώ. Συνεχώς ενημερώνομαι για οποιαδήποτε εξέλιξη αφορά στην περιοχή μου. Πήγα και στα Νοσοκομεία, να δω τα προβλήματα που υπάρχουν εκεί. Μίλησα με τις διοικήσεις, αλλά και τον απλό κόσμο. Έχω καταφέρει να αποκτήσω σε σύντομο χρονικό διάστημα, μια ολοκληρωμένη εικόνα της Β’ Πειραιά και αυτό με βοηθάει να βάζω προτεραιότητες στην επίλυση κάποιων θεμάτων.

Πείτε μου, για παράδειγμα, κάποια από αυτά…

Υπάρχει, για παράδειγμα, το θέμα των ωραρίων στα δημοτικά σχολεία. Πρέπει να εφαρμοστεί εξολοκλήρου ο θεσμός του ολοήμερου σχολείου. Θα λύσει μεγάλο πρόβλημα των οικογενειών. Επίσης, ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δοθεί για τα ΑμΕΑ. Δεν υπάρχουν σήμερα σωστές υποδομές. Έχουμε χρέος ως Πολιτεία απέναντί τους αλλά και απέναντι στους ανθρώπους που στέκονται στο πλευρό τους. Και την Τρίτη Ηλικία πρέπει να δούμε και την ενεργοποίηση ομάδων πολιτών (εθελοντές) και τα εργασιακά θέματα της περιοχής (Ναυπηγοεπισκευαστική – ΟΛΠ) και τους συνταξιούχους (ΝΑΤ) κ.α.

Μαθαίνω πως κάνετε δυναμικές παρεμβάσεις στη Βουλή…

Θα τις χαρακτήριζα ουσιαστικές. Τοποθετήθηκα για το «Παράλληλο πρόγραμμα», αναφέρθηκα στις αντιξοότητες των ελεύθερων επαγγελματιών, την προσβασιμότητα των ανέργων στο σύστημα υγείας, τις αντίξοες συνθήκες εργασίας των γιατρών, τα παιδιά μας που φεύγουν στο εξωτερικό. Κάνω παρεμβάσεις για θέματα Παιδείας, για κοινωνικά θέματα, για τοπικά θέματα και βεβαίως για το Προσφυγικό, που είναι το μείζον πρόβλημα των ημερών μας (ή τουλάχιστον έτσι όπως θέλουν να μας το παρουσιάσουν).

Πείτε μου με λίγα λόγια την άποψή σας για το Προσφυγικό.

Έχουν ακουστεί πολλά και δυστυχώς έχουν γίνει πολύ λίγα. Εγώ δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Ο κόσμος βλέπει, κρίνει, καταλαβαίνει. Η κυβέρνηση άργησε πολύ να αντιληφθεί το πρόβλημα. Δεν ξέρω όμως αν τελικά… είναι θέμα αντίληψης, ικανότητας ή τακτικής. Για μένα, είναι η κυβέρνηση του «παρά 5’». Τα παρουσιάζουν όλα ως «μη αναστρέψιμα» για να τύχουν της συμπόνιας και της εύνοιας των πολιτών. Έτσι πέρασαν και το Μνημόνιο, έτσι πάνε να περάσουν και το Προσφυγικό. Δεν ήξεραν δηλαδή ότι θα κλείσουν τα σύνορα; Δεν μπορούσαν να προβλέψουν τις συνέπειες; Ο κόσμος με τέτοιου είδους «τακτικές» δεν ξέρει πλέον τι να πιστέψει… Το Προσφυγικό ακόμη και αν προβάλλεται ως ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανέδειξε την προχειρότητα της εγχώριας κυβερνητικής πολιτικής.

Το γραφείο σας πότε είναι ανοιχτό για το κοινό;

Καθημερινά από Δευτέρα ως Παρασκευή. Για μένα ο βουλευτής δεν έχει ωράρια. Θα είμαι παρούσα όπου χρειάζεται. Εγώ και οι συνεργάτες μου, είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τον καθένα από εσάς και μαζί με κόπο και δουλειά να αλλάξουμε τον τόπο μας.

 

 

 


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ