Εφημερίδα Κοινωνική

ΓΚΑΛΕΡΙ ΚΑΨΙΩΤΗ : Εαρινές εικαστικές Ημέρες στον Πειραιά

 Breaking News

ΓΚΑΛΕΡΙ ΚΑΨΙΩΤΗ : Εαρινές εικαστικές Ημέρες στον Πειραιά
29 Μαΐου 2014

Την Παρασκευή 30 Μαϊου, στις 8μμ. εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης «Καψιώτη» στον Πειραιά (στην οδό Αλκιβιάδου 153), μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κι ομαδική έκθεση ζωγραφικής, με θέμα: «Εαρινές Ημέρες».

 Σ” αυτή την εικαστική έκθεση, συμμετέχουν – με μικρότερα ή μεγαλύτερα έργα τους – σύγχρονοι Έλληνες καλλιτέχνες, των οποίων τα ονόματα ακολουθούν αλφαβητικά και είναι: η Χρύσα Βέργη, ο Δημήτρης Κρέτσης, ο Κώστας Ράμμος, ο Βασίλης Τάγκαλος, η Μαρία Φιλοπούλου και ο Μανώλης Χάρος.

Η Άνοιξη, ημερολογιακά τουλάχιστον, έχει κάνει προ πολλού την εμφάνισή της, αλλά ο καιρός με τις παραδοξότητές του, δεν μας έχει αφήσει να την αισθανθούμε. Και δεν είναι μόνον οι αστάθειες του καιρού. Ίσως είναι και οι συνθήκες που παράλληλα όλοι βιώνουμε, μέσα από την καθημερινότητά μας. Η τέχνη όμως και ιδιαίτερα μάλιστα η εικαστική δημιουργία, έχει την ικανότητα να αποτυπώνει έμμεσα και αλληγορικά, την πραγματικότητα που ζούμε, μέσα απ” ό,τι μας περιβάλλει και μέσα από τους τρόπους που εμείς το αισθανόμαστε, εκφράζοντας τις επιθυμίες ή τις διαθέσεις μας. Άλλωστε όλα είναι ζητήματα φωτός, στην εύκρατη ζώνη των μεσογειακών μας κλιματολογικών συνθηκών και των λεπτεπίλεπτων, όσο και γοργών εναλλαγών τους, γεγονός που τροφοδοτεί την παρατήρηση και τις ιδιοσυγκρασίες μας, τους τρόπους σκέψης και την φαντασία μας.

Μέσα από την διαφορετικότητα της γραφής και του ύφους των έργων, που συμπαρατίθενται σ” αυτή την έκθεση, αναπτύσσεται ένας διάλογος, ο οποίος επικεντρώνεται ιδιαίτερα στο υδάτινο στοιχείο. Γιατί, μέσα από τις αντανακλάσεις που το νερό – της θάλασσας ή των ποταμών – προσφέρει, μέσα επίσης από την εναλλακτική του ρευστότητα και φωταύγεια, τις διαδοχικές τονικότητες των χρωματισμών του και τις ψυχικές ή συναισθαντικές διαθέσεις που προκαλεί, προτρέπει τον θεατή να στοχαστεί και αβίαστα να εμβαθύνει στην ενδοχώρα του εαυτού του.

Εντυπώσεις και μνήμες, αντιφάσεις κι απροσδόκητα, μεταβλητότητες και παραδοξότητες της φύσης και της ζωής, αντικαθρεφτίζονται κι αλληλοσυμπληρώνονται, μέσα από την πολυεπιπεδικότητα αυτών των έργων, όπου το μακρινό μετατρέπεται σε οικείο γεγονός, χωρίς τα αναγνωρίσιμα ρεαλιστικά του στοιχεία να αναιρούν την αινιγματικότητά τους.

Μέσα από τα φυλλώματα και τον διάλογο του φωτός, καθώς αυτό τα διαποτίζει και διαθλάται, πριν ακόμη φτάσει και με τις λάμψεις του τονίσει την ρευστότητα του ίδιου του νερού, η Χρύσα Βέργη φέρνει στο προσκήνιο την έννοια, τις σημασίες, αλλά και την πολυτιμότητα ενατένισης του εφήμερου (φύσης και ζωής), προκαλώντας την ανάγκη για περισυλλογή κι ενδοσκόπηση.

Τα σκάφη, ιδίως τα ιστιοφόρα του Δημήτρη Κρέτση, που άλλοτε πλέουν στην γαλήνη ενός ούριου ανέμου, συνηθέστερα όμως αντιπαλεύουν τα κύματα, παραπέμπουν μεταφορικά στην υπαρξιακή αγωνία, στον μόχθο, στην προσπάθεια υπέρβασης, απέναντι σε πραγματικές δυσκολίες – των ναυσιπλόων και όχι μόνον – που αντιμετωπίζουν συχνά αδιεξοδικές καταστάσεις.

Στα έργα του Κώστα Ράμμου, οι μεταισθήσεις που διαμορφώνουν οι εντυπώσεις, οι μνήμες κι ο χρόνος, δημιουργούν παράδοξες συνομιλίες κι αινίγματα, κυρίως όμως ερωτηματικά γύρω από την σταθερότητα και το φευγαλέο, την επαναφορά και την ποιοτική διαφορετικότητα, στοιχεία στα οποία ο ζωγράφος προσδίδει ελεγειακά χαρακτηριστικά.

Τις ποιότητες και τις μεταλλαγές του φωτός, που γεννά και υποστασιώνει τον χώρο των μακρινών, όσο και των κοντινών αποστάσεων, εκείνων της μνήμης που συνδιαλέγεται με την πραγματικότητα, αποδίδει – μέσα από ένα αίσθημα νόστου – ο Βασίλης Τάγκαλος. Τα εράσμια τοπία του, που εικαστικά θαρρείς αποκαθηλώνονται, ανακαλούν μια επιστροφή κι αναγέννηση σε λησμονημένες αξίες.

Το υδάτινο κι ευφρόσυνο στοιχείο στα έργα της Μαρίας Φιλοπούλου, όπου πλέουν και «αποκαθαίρονται», ενώ ταυτοχρόνως εξακολουθούν να μετεωρίζονται τα σώματα των «λουομένων» της, διαμορφώνει έναν ορίζοντα ανάμεσα στα ορατά και στα αθέατα μιας πραγματικότητας, η οποία λειτουργεί αλληγορικά, καθώς είναι συνυφασμένη με την μεταφυσική της διάσταση.

Την έννοια του ταξιδιού (πραγματικού και ουτοπικού), τις ποιοτικές εναλλαγές, αλλά και την μοναδικότητα που υποβάλλουν στον θεατή οι διαφορετικοί τρόποι μιας αέναης αναχώρησης ή επιστροφής, διαπραγματεύεται ο Μανώλης Χάρος. Στα έργα του, διαμορφώνει μια – κατ” αναλογία – μεταφορικότητα της «εικόνας», από τις μεταισθήσεις που το ίδιο το υποσυνείδητο παράγει, μέχρι την «περιπέτεια», που αποτυπώνει εκείνος σε αυτή καθ” εαυτή την πράξη της ζωγραφικής.

Κείμενο & Επιμέλεια έκθεσης: Αθηνά Σχινά, Κριτικός & Ιστορικός Τέχνης

Διάρκεια έκθεσης: 30 / 5 έως 16 / 6 / 2014

 Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Τετάρτη – Σάββατο 10:00 έως 15:00

Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή 10:00 έως 14:00 και 17:30 – 21:00

Για περισσότερες πληροφορίες www.gallerykapsioti.gr

email: [email protected]

 

 


Σχετικά άρθρα

Τελευταια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΑΤΤΙΚΗΣ